arkadaşlık ilişkilerinde yaşadığım hayal kırıklığı?

1. süslüler benim bir arkadaşım var a olsun. yıllardır arkadaşız. çok yakın olmasak da yakındık yani ne zaman başı sıkışsa bana koşar, okulla ilgili bir sorusu oldu mu bana sorar ben de her şeye ayrıntıyla cevap veririm.

benim bir de b diye bir arkadaşım vardı a ile b'yi tanıştırdım. a ile b'nin benzer bazı ilgi alanları vardı bu sebeple onlar ayrı da takılmaya başladılar. Ve bu durum bana hiçbir zaman koymadı ben hem ikisiyle ayrı ayrı hem de hep birlikte takılıyordum. sonra ben b ile bir sorun yaşadım, beni çok zor bir duruma soktu b. o dönem büyük kavga ettik. ama sonra bu durumdan bir şekilde kurtuldum yani sorun çözüldü. b de benden özür diledi, ama benim güvenim sarsıldığı için bir daha hiç yakın olmadım b ile. B denedi çaba gösterdi ama beni çok yorduğu için devam etmek istemedim.

neyse b ile benim arkadaşlığım bitince b a'ya sardı. sürekli onu bir yerlere davet etmeye, onla plan yapmaya başladı. bu arada b ile yaşadığım sorunda a da bana hak vermişti ama onla arasını yine de bozmadı sonra zaten sorun çözüldü.

neyse beni üzen şu oldu: a'yı yıllardır tanırım ve fark ettim ki bu sıralar bana ihtiyaç duymadığı için asla yazmıyor. Ben yazınca da kısa kısa cevaplar hep. Sürekli b ile takılıyor. Yani b ile ilişkimi devam ettirmemek onun yaptığı yanlışlar sebebiyle benim kararımdı. Ama ona yaptığım o kadar iyilikten, her sınava onu çalıştırmamdan, ne zaman sorun yaşasa yanında olmamdan sonra a'nın benle işi bitince (geçen yaz hepimiz mezun olduk ve artık dersler konusunda bana ihtiyacı kalmadı) beni hiç arayıp sormaması gerçekten ağır geldi.

Fark ettim ki arkadaşlıklarımda hep dert olunca koşulan, yardım olunca istenen ama sonra unutulan kişiyim. Bu arada ben iş buldum çalışıyorum, işim de çok iyi gidiyor. Ama iş hayatında arkadaş edinmek çok zor. A ve b henüz iş bulamadı onlar sürekli birlikteler. Onları birlikte gördükçe kendimi çok yalnız hissediyorum. Şu an b hala benle arkadaş olmak istiyor gibi hissediyorum arada bahane bulup yazıyor. Ki b'nin de her derdini dinler ona yardımcı olurdum. Ama beni sadece işleri düşünce kullanmalarını da kabul edemiyorum.

Benim yerimde olsanız a ve b ile yüzeysel olarak bile olsa ilişkinizi sürdürür müydünüz yalnız kalmamak için? Yoksa başkalarıyla arkadaş olmak mı isterdiniz? Sizce a'ya karşı nasıl bir tavır takınmalıyım?

2. hayır süslü. ikisiyle de arkadaş olmazdım artık.

a ile iletişime geçmek için çaba göstermezdim. işi düşünce arıyormuş madem ben de samimiyetimi keserdim.

yalnız olmayı da bu kadar kafana takma bence. illaki birileriyle arkadaş olursun. bu ikisiyle arkadaş olmaktan daha iyidir benim için yalnızlık.

3. A2 ve a3, cevaplarınız için çok teşekkür ederim. güzel bir işim ve harika bir ilişkim var. ama okul bitip herkes kendi yoluna bakınca, işyerimde de yaşıtım arkadaş olabileceğim pek biri olmayınca kendimi bir yalnız hissettim. Onları sürekli birlikte eğleniyor görünce de canım sıkıldı. özellikle a'ya bozuldum yani yıllardır arkadaşı olan her derdinde yanında olan benken beni hiç arayıp sormamasına.

ama haklısınız onlarla tekrar arkadaş olsam bile aynısı olacak. Yine dert anlatmak şikayet etmek için bana koşup eğlence olunca birbirleriyle eğlenecekler.

4. süslüm en yakın iki arkadaşımla aynı yerde çalışıyorduk dışarıda da hep beraberdik. aynı sendeki gibi biri ile sorun yaşadım ve ben haklıydım ama diğeri de uzaklaştı benden. çok sorguladım kendimi o dönem, acaba yanlış mı düşünüyorum, bi şans versem mi falan diye. çünkü çok yalnız kaldım hem iş yerinde hem dışarıda. şimdi diyorum ki iyi ki uzaklaşmışım, iyi ki bana kendimi değersiz hissettiren insanlarla olmamışım. farketmiyoruz ama böyle insanlarla görüştükçe toksikleşiyoruz da, en ufak samimiyetsizliklerinde onları aklamak için kendi kendime bahaneler uyduruyormuşum mesela ve bu kendimi manipüle etmekten başka bi şey değilmiş. kendinle vakit geçir, hobi bul ve mümkünse kurslara git yeni çevreler edin. kimse kimseyi bilmeden bu kadar üzmez süslüm bunu unutma

5. İkisiyle de sürdürmem. İnsan davranışları hiç değişmiyor benzer şeyler bana da oldu. Bir dönem yalnızlık hissetsen de üzülme kendine odaklan kendini geliştir. Çıkarcı insan hep çıkarcıdır, bunlarla görüşürsen hata yapmış olursun. Bence yüzünü göstermiş insanlara şans vermeye değmez. Arayı bozmadan ufak ufak uzaklaş, yeni insanlar elbette girecek hayatına.

6. A4 "kimse kimseyi bilmeden bu kadar üzmez," cümlen beni çok etkiledi :(

ben özellikle a için "onların yakınlığı benden bağımsız bir durum, yetişkin insanlarız ilişkileri devam ediyor, ben çalıştığım için a ile görüşemiyorum o yüzden b ile yakınlaştı" gibi şeyler düşünerek kendimi avutmaya çalışıyorum. Ama yani arada sırada bana bir nasılsın nasıl gidiyor, bir kahve mi içsek yazmak zor olmamalıydı. işi düşünce arka arkaya 20 mesaj atar. Şimdi çıt çıkmıyor. Bu yanlışlıkla yapılacak bir şey değil gerçekten de.

7. işi düşmelik vs durumlarımız yoktu ama 3 kişilik toksik bir arkadaşlığım vardı. kesip kesmemek arasında çok kalmıştım ama kestikten sonra o kadar rahatladım ki anlatamam. kendi hallerine bırakın, sizin işiniz düşse başınıza birşey gelse sizin gösterdiğiniz özveriyi göstermeyeceğinden emin olmak bi yana şüphe bile duysanız çıkarın hayatınızdan gitsin. 

o 2 kişiyle ilişkimi kestikten sonra arkadaşlıklarımda o dengeye dikkat ettim ve cidden mutlu olduğum arkadaşlık ilişkilerim o zamandan sonra başladı.