bir türlü iş bulamama psikolojisi?

1. Maalesef ben de bitik durumdayım.öyle günlük yürüyüşü yap hobi edin baslarda zaman geciyordu ama su an gecmiyor da :(

2. a1 evet canım özgüvenim de yerlerde, çabalamaya devam ediyorum kendimi geliştiriyorum ama yok yani çok zorlanıyorum bütün arkadaşlarım iş bulmuşken çok yalnız hissediyorum

3. 30 yaşındayım.İşten kendi isteğimle ayrıldım. Yaptığım işin elle tutulur hiçbir yanı yoktu maaş vs. Üzerine bir de bir üst yöneticinin saçma salak tripleri ve müdürü gazlayıp üzerime salmaları eklenince dayanamadım çıktım. Zaten bu mesleği yapmak istemiyordum. Hemen sigorta başlayıp ardından işsizlik maaşı almak için oradan ayrıldım.(Anlaşmalı). İlk 4 ay hiç kasmadım ve bu arada çevremden tavsiye edilen görüşmelere gittim olmadı. Neyse dedim buluruz elbet tecrübe de var. Sonra bir baktım aaa yok arkadaşlar iş bulamıyorum. Anlaştığım bir yer oldu ama oranın da müdürü daha ben başlamadan çok tuhaf davranmaya başladı. Evlenip gitme de sonra gibi bir cümle kurdu ve zaten aşırı düşük olan maaş anlaşmamızı iyice düşürmeye çalıştı çakal herif. Neyse orayı da eledim. Şu an 7 ay oldu işsizliğimin toplam süresi ve tık yok. 2 aydır asistanlık gibi görece basit işler dışında arayan soran yok. Tecrübeli olduğum alanlara başvurmaya başladım inanır mısınız oralar bile dönmedi ve ben aşırı derecede kaygılı ve mutsuzum. Ne olacağımı kestiremiyorum kafamdaki mesleğe adım bile atamıyorum. Ve işsizlik maaşım bitti. Ofis-yönetici asistanı ilanlarına bakıyorum istediğim bir yere girene kadar veya kpss ye kadar. Başka çarem kalmadı

4. a4 ile benzer yaş ve durumdayım. tecrübem olduğu işsizliğimin bu kadar uzun süreceğini düşünmemiştim ama gerçekten iş yok. yani var aslında ama neden bilmiyorum işe alım yok. üç yerle her konuda anlaştık mesela, iki tanesiyle başlangıç tarihime kadar konuştuk ancak sonrası sessizlik. sürecin ne olduğuna dair bilgi bile alamadım ve haftalar oldu. ilanlar öylece açık duruyor. bir tanesi tanıdık yolu ile görüşmeye gittiğim ve kesin gözü ile baktığım bir yerdi yine olmadı. neden olmadığını da söylemedikleri için neyi düzeltmem gerektiğini de bilmiyorum. alanım dışı ya da alanımla ilgili daha düşük seviye işlere başvuruyorum yine dönüş yok.

psikolojik olarak yıprandığım için biraz kafa dinlerim iyi olur diyordum ama beş ay oldu ve aşırı panik haldeyim artık. tüm yolları da denedim, nasıl iş bulacağım bilmiyorum. maalesef mücadele edemiyorum.

5. süslüler size piyasadan biraz haber vereyim. öncelikle açık olan ilanların hepsi gerçekte işçi alımı yapmak için değil. sadece bakın istihdam sağlıyoruz demek için açılıyor. amaç reklam. o yüzden iş var sanıyorsunuz ama aslında yok. bunun yanında şu an işverenler personel çıkarma peşinde. ve bunun için ütopik yöntemler üretiyorlar. örneğin 2 senedir homeoffice çalışan bir çok yer perşembe-cuma haber verip pazartesi ofiste olun yoksa istifa edin diyor. kasıtlı yapılıyor bunlar. ya da iyi veya kötü fark etmeksizin personel çıkarıyorlar. piyasa aslında çok sıkıntılı ve bir çok şirket bazı yerlere rüşvet yedirip konkordato ilan etme peşinde. yoksa iflas açıklayacaklar. türkiyenin çok büyük bazı şirketleri işe alımları tamamen durdurdu. işçi çıkarıp yerine yenisini de almıyorlar çünkü personele gideri ilk gözden çıkardıkları kalem. kpss ile devlete alımlarda da sıkıntı var. zaten ölüm veya emeklilik harici boş kadroların doldurulmayacağını açıklamışlardı. kpssde de torpil kısmı malum.

şu an alan değiştirmek ya da iş bulmadan istifa etmek afedersiniz ama salaklık çünkü yeniden iş bulamayacaksınız. tüm işverenler adam harcayıp kadro küçültme peşinde. dersen ki kendi işimi kurarım ancak o zaman gelir yaratabilirsiniz kendinize. yoksa çok zor. beyaz yakanın örgütlenmesi de işe yaramıyor. o kadar fazla mezun var ki biri ben çalışmıyorum bu şartlarda deyince işveren e istifa et git, yerine asgari ücretle yenisini alırım, çark nasıl olsa döner diyor ve evet o çark dönüyor. bunlar gerçekler.

6. her yere dansik üni dandik bölğm açarlarsa olacağı bu. herkes o kıytırık yerlerden çıkınca kendini bir şey sanıyor üni mezunu diye. e kalifiyeyi de gözden çıkarabiliyorlar ucuza alacak adam çok. 

7. A7+1. Geçenlerde şöyle bir şey gördüm: şirketler artık yetenekli ve donanımlı gençleri istemiyorlar, şu an istedikleri şey en ucuza en uzun süre sömürebilecekleri elemanlar. Gerçekten de durum böyle. İşin daha korkunç kısmı bu durum Türkiye'ye özgü değil, çoğu ülkede bizim kadar olmasa da benzer sıkıntılar var iş bulma konusunda. 'Late stage capitalism' etkileri diye adlandırıyorlar bu durumu. Zenginler çığrından çıktığı için nüfusun çoğu sürünüyor.

8. tabii her şey üni. mezunlarıyla alakalı. ekonomimizin tamamen bitmiş olmasının hiç payı yok.