boşanma kararını nasıl aldınız? sizi o noktaya getiren olay neydi ya da zamanla azalarak mı bitti?

1. süslü bir süre ayrı yaşayın belki iyi gelir.

2. Kızlar evlenince mi bitiyor bu sevgi arzu falan? Aynı eve girince mi yani neden böyle oluyor merak ettim

3. Annesi bize yerleşip, bir de üstüne bütün akrabalarını eve davet edince, her gün misafir agirlayinca, gerizekalı herif işten çıkıp evin geçimini benim üstüme yikinca, ayrı yatınca aldım bu kararı.

4. Bana dokunduğunda taciz ediliyor gibi hissetmeye başlamıştım. Kararımı da öyle aldım. Hiç pişman olmadım. Ölene dek yalnız olsam da o hissi bir faha yaşamak istemiyorum. Tabii karşıdakine de yaşatmak istemiyorum çünkü eminim korkunç bir şeydir onun açısından da.

5. İkinci seferinde evli olmasak da evli gibi yaşadığım bir ilişkimi de artık onun sesini duymaya tahammül edemediğim için bitirdim.

Yukarda soran süslü için yazıyorum.

Süreç şu şekilde ilerliyor. Karşındaki insan bencillesmeye, sınırlarını yok saymaya ve küçük küçük seni tüketmeye başlıyor. Ev işine yardım etmiyor, kararları tek başına alıyor, umursamaz ve heyecansız davranmaya, seni kendi kölesi ve mali olarak görmeye, senin parani planlamaya, seni birileriyle kıyaslamaya başlıyor. Yani özetle gerçek kimliği çıkıyor ve bu yüzden soguyorsun. İkinci iliskimdeki mal herif beni evliliğe ikna etmek için kırk takla atmıştı ama ikinci sefer hukuki sürecin yorgunluğunu cekemeyecegim için evlenmedim. İyi ki de evlenmemisim.

6. Yazılanları Okudukça bir kez daha erkeklerden soğudum. Sen orgazm olduğunu fark edememişsin ne demek ya? Hiçbir kadınla sevişmeyi hak etmeyen bir hödük. Lütfen böyle erkeklere direk tekmeyi basın hiç çekmeyin

7. kendimi çok yalnız hissediyordum son dönemde artık dayanılmaz bir hal almıştı. o yalnızlık içerisinde anladım artık bittiğini. terapiye gittik, spontane haftasonu tatili yaptık, kurtarmaya çalıştık ama bitmişti artık. öyle derin bir yalnızlık ki sormayın. hayat neşesi hiç tükenmeyen bir insanımdır, altı yılın sonunda bambaşka bir insan oldugumu fark ettim. sadece işe gidiyor, isten geliyor, bazen yemek yiyip bazen onu da yapmayarak uyuyordum. yine de seviyordum ama beraber hiçbir şey yapmıyorduk. görünmez gibiydim, yaptığım makyaj, giydiğim kıyafet... hiçbiri dikkatini çekmiyordu. sevişmek artık is gibi geliyordu, nolur istemesin diyordum çoğu zaman. güzel değilim ama bakımlı, dediğim gibi hayat neşesi olan biriyimdir, o yüzden erkeklerin ilgisini çekerim. bu ilgisizlikten ve sıkıntıdan başka erkekleri düşündüğümü de fark ettim.

tüm bu "ben neden mutsuzum?" sorgulamaları içinde, o altı yıl boyunca görmezden geldiğim şeyler de açığa çıktı. evliliğin ilk yılında gece mesaisinden gelir evi temizler, yemek yapardım. ondan sonraki sene seks sırasında iki dakikada boşalmaya başlamıştı ve bu 3 sene kadar sürdü, artık tahammül edemiyordum rahibe teresa gibi gezinmeye ve kıyafetlerimi çıkarmak bire zulüm geliyordu. çok defa arkadaşlarının yanında yok saymışlığı vardır, bilerek değil ama bilerek olmaması daha da yaralayıcı. daha çok şey. ve inanın ben susup tahammül etmem, direkt konuşurum. "bundan rahatsızım, beni incitiyor" diyen bir insanım. Olmadı yani. üzülüyorum ama aslında bu kadar beklediğime daha çok üzülüyorum. insan umut ediyor.

8. Süslüler teşekkür ederim. Bir çoğunuzla ortak şeyler yaşamışız. Ortak şeyleri paylaşmak iyi geldi. Umarım kimse böyle evlilikler yapmaz. Hayat kısa gerçekten. Cinsellik dışında paylaştığımız çok bir şey yok, bu da kısa anlar dışında bizi birbirimizd bağlamıyor. Kavga etmek bile iletişim gibi geliyor artık. O bile tatsız tuzsuz bir şeye dönüştü. Önce eşimle sonra ailemle konuşup bitirsem iyi olacak. Umarım en az hasarla atlatırız iki taraflı da.

9. Süslü bende boşanma aşamasındayım, boşandın mı? Ne durumdasın biraz bahseder misin, kendimi çok çaresiz hissediyorum