bu hayatta sürekli çabalamaktan yoruldum. neden hep ben fedakarlık yapmak zorundayım?

hayatımda sahip olduklarım için hep çabalamak zorunda kaldım. kan ter gözyaşı dökmek derler ya hep bunları yaşamak zorunda kaldım istediğime ulaşabilmek için. ayrıca hep benden fedakarlık beklendi. sonuçta ne çabalarım göze göründü ne de fedakarlıklarım. sanki hiçbir şey yapmamışım gibi "azıcık daha sabretsen, az daha beklesen" dendi durdu. ama gerçekten çok yoruldum. tırnaklarımla kazıya kazıya geldiğim yerleri bırakmak istemiyorum ama tutunacak gücüm de kalmadı. bir yanım bırak her şeyi git diyor bir yanım da buraya kadar geldin vaz mı geçeceksin diyor. ne yapacağımı bilmiyorum. bu tarz bir durumda kalan oldu mu? nasıl yoluna girdi hayatınız?

cevaplar