ekşideki "hiç sevgilisi olmamamış kız" başlığından geliyorum ?

1. Of of of!(Avrupa yakası Fatoş şeklinde okuyun.)

Etrafta düzgün adam mı var gerçekten var da ben mi göremiyorum? Hangi ülkede yaşıyor bu ekşciler ya ben artık birini tanımak bile istemiyorum her gün kaç kadın ölüyor bu ülkede etraf psikopat dolu hala gelmiş yok sorunludur yok çirkindir bilmem ne.

2. süslüler ekşi detayına takılmayın. konuya giriş için orayı kullandım, zaten benim de sık sık düşündüğüm bir konuydu kendi içimde, orada görünce ben de buraya taşıyım dedim. yoksa ekşici erkeklerin önermelerine katıldığımdan değil.. (ben öyle değilim diyerek belirttim zaten durumun o şekilde olmadığını). sorum şu aslında sadece: sizin bu zamana sevgilinizin olmamasının nedeni sizce nedir ?

3. Beklentileriniz kendinize uygun olmayabilir. Diyelim görünüş olarak ortalamasınız ama yakışıklı erkekleri beğeniyorsunuz. Ya da maddi durum olarak sizden çok daha üstleri.. bunlar hep ihtimalleri düşürüyor.Yanlış anlamayın lütfen.  Benimle olmak isteyeni ben istemedim, benim beğendiklerim de beni istemedi dediğiniz için böyle düşündüm.Belki karşıdaki kişide aradığınız özellikleri gözden geçirmeniz gerekiyor.

4. merhaba süslüm, yanlış anlamadım :) bunu üzerine biraz düşüneceğim, çok teşekkürler.

5. Süslü eksiciler eski sevgilisi olmayan, yatakta sahane ama bakire kadin ariyorlar. Bu adamlardan ne bekliyosun ahssh

6. anonim 7, çok doğru bir noktaya parmak bastınız aslında, teşekkürler. evet sosyal medyadan gelen cevaplara ben de dönmüyorum halbuki o şekilde tanışan, sevgili olan o kadar çok ki... sevgilim olmayışı her ne kadar beni üzse de öte yandan çevremdeki ilişkilere baktığımda da özenilecek en ufak bir şey göremiyorum sizin de dediğiniz gibi. çok yakın pırıl pırıl arkadaşlarımın hastalıklı adamlarla birlikte oluşuna şahit oldum ve bunun gibi o kadar örnek var ki.. ama gerçekten düzgün birini bulmak, normal şekilde sevmek, sevilmek bu kadar zor mu diye de düşünmüyor değil insan.

7. anonim 3, valla çok benzer bir olayı ben de yaşadım. sanaldan olmasa da çok saçma bir şekilde gayet "amann nolcak iki konuşveririm" diye, üstelik de hayatımın çok yanlış bir döneminde, normal şartlarda birlikte mutlu olabileceğimi düşündüğüm biriyle tanıştım. hem de ilk kez aşık oldum ve bu sebeple nasıl davranmam gerektiğini tam bilemeyip saçmaladım.. ama olaylar sizinkiyle aynı. aynı ilgisizlik, aynı tavır koymalar.. yine de bana her dönüşünde bir umutla baktım belki bir şey olur diye. ne kerizlik ama :d aslında aynı durumda oluşumuz bana şunu düşündürdü: belki de hiç olmaz, imkansız, beğenmem ki diyip geçtiklerimize bir şans verseymişiz, aralarından bu çocuklar gibi aslında seveceğimiz bir kaç kişi çıkabilirmiş. ummadık taş baş yarar demiş eskiler. yani bir düşünce sadece.

8. anonim 3 soruyu silmiş kaldım şizofren gibi. birazdan bir troll gelip bir de psikolojik sorunlarım yok diyosunuz demez inş dsdfjgfghjhj

9. benim sevgilim oldu ama inanılmaz toxic bir ilişkiydi aldatıldım ara vermiştik dedim affettim özgüvenimi üstüne basa basa kırıyordu hiçbir şey yapamadım ilk aşkım olduğu için çok kapıldım ben de hatalı davrandım normal şartlarda ilk hafta tekmeyi basmam gereken ilişki aylar sürdü.

ben 21 yaşındayım çok iyi bir üniversitede okuyorum liseden beri çevrem hep geniş olmuştur arkadaşım boldur herkesle bir ortak nokta yakalarım yeni insanlarla tanışmakta anlaşmakta sıkıntı yaşamam. kendimi öve öve gitmek gibi olacak ama dış görünüşüm yüzüm saçım fiziğim iyi yani sırf güzellik değil havalı bi tipim var hep söylenir. yine okuldan örnek vereyim yolda görüp beğenip tanışmak isteyenler derslerde beğenenler işte yanımda arkadaşımla görünce onun aracılığıyla ulaşanlar çok olur. talep var sağ olsunlar yani ve ben de flörtözüm kimseyi direkt reddetmem belirgin bi sıkıntısı yoksa. ama işte konuştukça ettikçe o heyecan oluşmuyor zaten karşı tarafa da yansıyor ve bir şekilde kapatıyoruz konuyu. iki senedir filan yalnızım anlayacağınız ve eski ilişkim gibi heyecan duyduğum ama bana eziyet eden birini de istemiyorum sadece iyi anlaşıyoruz diye heyecanlanmadığım birini de istemiyorum. Durum böyleyken gerçekten her şeyiyle isteyeceğim biri çıkana kadar da böyle olacağım. Flörtümü ederim, belki başka şeyler de yaşarım ama sevgililik bağı çok daha farklı bir şey ve istemiyorum böyle insanları o konumda...

10. ben cevap veren herkese katiliyorum. yani iliskilerin cogu kotu vs cidden haklisiniz, fakat 23 yas da hic sevgili sahibi olmamak icin gec. ben ilk sevgilimi 21 yasinda yaptim ve o da cok gecti. bu isler lisede baslamali ve evleneceginiz kisiyle lisans sirasinda tanismalisiniz. gercekten ideali bu. lisans sonrasi istediginiz yerde master/ doktora yapin, istediginiz sirkette calisin, istediginiz kursa gidin en buyuk seceneginiz yine tinder olacak, cunku tanisacak ortam olmayacak, etrafinizdaki duzgun adamlarin zaten iliskisi olacak vs. ben de sizin gibiydim. yine boyle arkadaslarim var. bence toplum baskisinin bir sekilde beynimize kazinmasindan kaynaklaniyor bir de bence biz zor begenen insanlariz. ben kac yildir yurtdisindayim, burada da kimseyi begenmiyorum. egitiminiz, kulturunuz, tecrubeniz vs arttikca zaten hicbir erkegi begenmez oluyorsunuz. bence bu konuya bahane bulmayin ve cidden birileriyle tanismaya calisin. zamanla bu isler cok daha zorlasiyor. yalniz olmek de bir secenek, ama su an 23 yasinda yalnizligin ne oldugunu bilmiyorsunuz. ilerde aileniz, arkadas cevreniz kalmayinca uzulursunuz. yalnizlik ciddi bir olum nedeni. harvard'in bu konuda bir sayfasi var. ingilizce ararsaniz bulursunuz.