hayatinda kimse için öncelik olmamış,sevilmemiş susluler nasıl dayaniyorsunuz?
hiç arkadaşım yok, ailem için olsam da bir olmasam da. yani kimsenin aklına gelmem arayıp sormazlar.evliyim eşim için hala ailesi değilim. anne baba kardeşten oluşan ailesi daha öncelikli, kimsenin umurunda değilim yani.guclu olamıyorum.cok mutsuzum. vazgeçilmez insanlar var. onsuz yaşanmayacak, haber alınmadan durulamayacak insanlar. neden böyleyim. yaşım küçük değil bu arada 30 üstü.cok mutsuzum.gelecekten bir beklentim bir umudum yok, var mı boyle olan?