hayattaki en büyük korkunuz ya da kaygınız nedir?

1. Sağlığımı kaybetmek sevdiklerimin sağlıklarını kaybetmesi herhangi bir sebepten. Yakın zamanda yaşadım her şey faso fiso ottan boktan korkanlar az biraz acillere gidip gelsinler çok değil beş dk. 

2. A1 kendine lütfen iyi bak 14 yaşımdayken annem kanser oldu (gizlinot: Şükür şimdi iyi) ve ben tam 1 yıl boyunca geceleri kalkıp annemi kontrol ettim kabuslarımda annemin öldüğünü görüp sinir krizleri geçirdim 27 yaşımdayım hala atlatamadım. Çocuk sahibi olan olmak isteyen nolur kendine iyi baksın ya.

Benim en büyük korkumu da söylememe gerek kalmadı buna ek olarak eşimi kaybetmekten de çok korkuyorum. Eşimin varis problemi var küçük bi işlem yapılcak aklım çıkıyor.

3. A1 26 yaşındayım. Annem kötü bir şekilde hastalandiginda ben bile dizine yatıp ağlamaya başlıyorum.

4. 26 yaşındayım ve yalnız öleceğim biliyorum. Bu devirde ilişkinin sorumluluğunu alabilecek erkeklere hiç rastgelmedim. Hayatımda hiç doğum günümde sevgilim olmadı ve sevgililer günü kutlamadım. İlişkim oldu ama keşke 20lerin başında uzun ilişki yapıp şuan evlenseydim. Şimdi nasıl olacak bilmiyorum, zaten çevrem ailemin olduğu şehirde yok gibi birşey

5. Dile getirmek ne kadar doğru bilmiyorum. Allah korusun ailemi kaybetmek ve kimsem yokken işsiz kalmak.Bir daha acı yaşamak istemiyorum. tecavüz, taciz yaşamak.

6. Sorunun başlığını okurken yalnızlık diye cevapladım sen de öyle demişsin ss.

Bilmiyorum artık kimseyle olmaz gibi hiç aşık olmadım evlendim boşandım cık. 

Keşke güzel bir ünide okuyup o zaman akıllı davranıp adam gibi bi ilişkim olsaydı çocukluğum onunla geçer birlikte büyürdük. İş hayatı vs de çakallar dolu sanki. Denk gelmedi iyi biri