süslülerin an itibariyle aklından geçenler

2238. instagram'da boş boş doomscrolling eyler iken karşıma çıkan bir videoda fonda çalan şarkı saniyesinde ruhuma işledi. yeni türkü'nün dönmek şarkısı. hemen açıp youtube'dan dinlemeye başladım, sözlerini okudum. bu şarkı neden böyle etkilemiş anladım sonra, hayatta karşılaştığım büyük sorunları daima kaçarak çözmeye çalışan biriyim.

o sorun orada, görüş alanımda yoksa, ben orada değilsem güvendeyim çünkü. aradan makul bir süre geçtikten sonra ise hiçbir şeyin değişmediğini kafamı güm diye gerçekliğe çarpınca algılayana dek tabii.

"Dönmek, mümkün mü artık

Dönmek, onca yollardan sonra

Yeniden yollara düşmek

Neresi sıla bize, neresi gurbet?"

2237. yazmak zorundayım.

şu an nefes almaya başladım. yazmak nefes aldırdı. konuşmamı kaybetme sebebim de yazmamak muhtemelen. kalemle bile, en son ne zaman yazı yazmıştım?

bu aralar ankarada hava basık. lodos gibi rüzgar var allah'ıma. baş ağrısı yakamı bırakmadı. iş miş yakamdan düştü, artık cayır cayır sigara içiyorum.

bu yazdıklarımda bir anlam aramayınız.

şu an gebze fm dinliyorum. tırnak uzatamıyorum. zayıflayamıyorum. çok basit şeyler benim için imkansız oldu. çok yalnızım. yani tuhaf. duygusal bir boşlukta mıyım, boşluk biraz duygusal mı bilmiyorum. saçı kısacık kestirmekle kaynak taktırmak arasında bir fark kalmadı gibi. iş yerinde duygusal dengesizliğimi daha fazla belli etmemek için saç rengime de saldıramıyorum. sırf iş hayatım sekteye uğramasın diye özel hayatımda almadığım kararlar var.

bugün iş yoğunluğumuz sebebiyle boşanan bir arkadaşımızı konuşurken ağzımdan "yani eşim söz konusuysa işi değişitiririm" dedim. ama sonra fark ettim, gerçekten değiştirir miydim?

ben bu hayatın duygusal yoğunluğuyla baş etmemek için işkolik olmuş olabilir miyim?

bir dakika yıllar utansın çalıyor.

arkadaşlar gerçekten bilmiyorum, 1,5 yıldır bir koltuk seçemedim. bu evi isteğim yer haline getiremedim. sizler nasıl ev kurup bir de yeni bir aileyi aile belliyorsunuz?

bazen ilaçla tedavi edilecek bir durumum olsaydı diyorum.

düşüren kim bu aşkı dilden dillere? aynalar yaşlanmış gösterse bile, yaşanmadan geçen yıllar utansın.

istanbula o kadar geç yaşımda gittim ki görünce heyecanlanacağım sanmıştım. ve galiba geç yaşımdan kaynaklı hiçbir heyecan hissetmedim. bu her şeyde böyle midir?

neyse buna odaklanmıyoruz. işimiz çok. işimiz var. iş var abi. çok iş var, yeni personel gelecek. biraz rahatlayacağım.

belki tatil yaparım. aslında kötü araba kullanmıyorum. ama aynı anda hem konuşup hem araba kullanırken hala batırıyorum.

çok küfür, çok sigara, ne oldum ben erkek mi?

neyse, cam tavanlara hayır.

2236. çilekeş konseri ilk duyurulduğunda içimdeki ergen parpus çok heyecanlandı. konser tarihi taaaa ekim olunca bi tık hayal kırıklığına uğrasa da umudunu kaybetmedi. sonra bilet fiyatlarını görünce bilet almaktan vazgeçti ama sürekli gidip geldi. en son da biletlerin ilk 15 dk 1000 tl daha ucuza satıldığını duyunca sinirlendi ve konseri boykot etmeye karar verdi.

amaaaaa

sonra dışarıda bi yemek bi kahve biraz gezme tozma dediğimde o parayı zaten bi günde rahatlıkla harcadığımı düşündüm. aklıma 15 yaşındaki parpus'un duvarına kendimden geriye'nin sözlerini yazması, parasını biriktirip aldığı elektro gitarına görkem adını koyması, nasıl çilekeş şarkılarını bağıra çağıra söylediği geldi ve bugün dayanamayıp o bileti aldım. yıllar sonra tek başıma gitmek için bi konser bileti aldım, hem de kocama haber bile vermeden. sadece benim uyutabildiğim kızıma o gün kim bakacak, eşimin bu konudaki tepkisi ne olacak hiç bilmiyorum. gruba da hala kızgınım.

35 yaşındaki parpus duruma tepkili. ama 15 yaşındaki parpus çok heyecanlı. o konsere ben gitmeyeceğim, 15 yaşındaki parpus'u götüreceğim...

2235. Apartmanda komşulara gürültü düzeneği kuran elemanı anlamak. Özellikle Alık Blok yöneticisinin (link: https://youtube.com/shorts/vNb6QMy6GAg?si=LGGBfR7mgPcMWiiZ kabusu olucam kabusu). Beni görünce geldi yine tipini sssss diyecekler ve bundan asla gocunmayacağım lol

2234. Bazı kadınlar en çok kendilerinin düşmanı. İş yerinde title olarak da rol olarak baktığımızda da üstü olduğum bir kadın vardı. O dönem yeni boşanmış, iki çocuklu, hiç de saygı göstermemiş eski eşi. Ayrılmak istediğinde ailesi bu eve dönemezsin demiş. Adam göz göre göre aldatırken gidecek yeri olmadığı için kalakalmış uzun süre. Bir şekilde sonra anne babası evini açmış da öyle boşanabilmiş.

Dertleşirken ben iyi arkadaş olduk sandım. Hayatı zaten zor diye işlerini ben hep kolaylaştırdım. Onun işlerini önceliklendirdim hatta şirkette de tatlı kapılar açtım.

İş hayatı ve maddi durumu toparladıkça kendine iyi bakmaya, spora, diyete başladı hatta beni de gaza getirdi. Bu arada herkes remote çalışıyor. Aynı şehirde bile değiliz ama dediğim gibi güzel bir dostluktu benim için.

Derken bir yakınım vefat etti. Çok derinden sarsıldım. Birkaç gün izin aldım. Sonra da iş konularında kendimi geri çektim, durumumu da açıkladım şirkete. Bana bir baş sağlığı bile dilemedi ben izindeyken. Döndüğümde her zaman yaptığı gibi bütün sorunlarını benim üzerime atmaya çalıştı, sorunu asıl çözmesi gereken kişilere yönlendirdim. İşler alıştığı kadar kolay çözülemeyince beni suçlamaya çalıştı. Bana kötü davranıyorsun dedi. İyi değilim sadece sessizim dedim. Üstelik bir arayıp halimi hatırımı bile sormadın dedim. Benim de zor bir dönemim dedi, eski eşimle görüşmeye başladım dedi. Cevap vermedim.

Yakın zamanda öğrendim ki eski eşiyle tekrar birlikte, iş konusunda hiç olmadığı kadar kontrolü kaybetti ve bugün onu gördüğümde üzüldüm. Çökmüş, kilo almış, koyu göz altları vs derken ruhu yok gibi görünüyordu.

Neden böyle tercihler yapılır bilmiyorum ama acıdım. Hayatımda ilk defa birine acıdım. Çaresizlik olmadığını biliyorum çünkü bir düzen tutturmuştu. Ama bir insanı bu hale çaresizlik dışında ne sokar bilmiyorum. Yazık.

2233. Neden bazen her şey bu kadar zor, 30 yaşıma geldim hala bir dikiş tutturamadım gibi hissediyorum bazen. İşim, evim, arabam, beni seven bir eşim var. Ama işte. Olmuyor ya, bir ben mi beceremiyorum yaşamayı? dalgalı bir denizde karanlıkta batıp çıkıyor gibi hissediyorum çoğu zaman. Oysaki o denizde sırtüstü uzanıp gökyüzünü izleyebilmek isterdim, biraz da buna benzeseydi keşke yaşamak  

2232. Lipödemin allah belasını versin. 2 haftadır kalori sayıyorum, günlük oldukça büyük bir miktar kalori açığı oluşturuyorum ama 2 haftada giden sadece 1,3 kg. Giden kilo da ilk 5 günde gitti, 10 gündür gram oynamıyorum. Lipödeme uygun beslenmeden kilo verilemeyecek belli ki. Neden ben normal insanlar gibi beslenmeme rağmen aşırı kiloluyum? Çok yiyip kilolu olsam zerre kadar üzülmeyeceğim. Çok canım sıkkın, genetik mirasımın da allah müstehakını versin. 

2231. Derkenderken.tv diye bir instagram sayfasini var. kanalin sahibini tanimiyorum ama bu kanallari kim izliyor ya? Saadettin saran ve ela rumeysa cebeci videolarini izledim.  Sasirdim. Iki kisinin ozel hayatini kadini asagilayarak oyle bir yorumlamis ki. Erkek basarili ve birikimliyse kendi dengiyle mi seks yapmali? Karsisindaki kadin bu erkege denk olmadigini nereden anladin? Bu ne ya? 

2230. Lisans mezuniyetimin uzerinden tam 10 yil geçti. Bu 10 yıl evlilik,cesitli sinavlara hazirlik, iş bulma, işi ögrenme, hamilelik, annelik ile geçti. Ama bir yuksek de yapayim istegi ara ara aklima duserdi. Bi kac yere basvurmustum olmadi. Ama simdi istedigim universite ve bolumden kabul aldım. Dersler şubatta başlıyor. Mutlu oldum. Ogluma ayiracagimi zamanın ve enerjimin bir kismini belki de onemli kısminı yuksek lisansa ayiracak olmak tam icime sinmiyor olsa da. Ama yl yapmis olmayi da istiyorum. Zaten bu surece beni iten bir ablamin "cok istiyorsan başla evdekileri düsunme" demesi ile cesaretlendim. Insallah tembel ogrenci olmam da uzatmadan olmasi gereken donemde bitiririm.

2229. sen bu hayatta insan olmaya çalışırken, bazılarının insanlıktan nasibini alamaması ve senin stres topuna dönmen...

Allah'ım, takriben ne zaman her şey yoluna girmeye başlar?

işte bugün de tam olarak söylemek istediğim bu.