yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (1)
    • medya (0)

    1. çocukken bi akşam evde yalnızım, tv'de zaplarken samanyolu tvde şu ibretlik hikayeler(!)in, doğaüstü olayların anlatıldığı dizilerden birine denk geldim bi merakla açtım onu izledim. o zamana kadar böyle bir fobim yokken o akşamdan sonra korkmaya başladım. bir gece o korkudan halüsinasyon görme durumunu da yaşadım, evdeki kimseye söylemedim ama daha sonra bir gece yine benzer bir olay yaşayınca annemlere anlattım tabi giderek korkum da arttı. ışık açık olsa bile uyuyamamaya başladım, gözümü kapatınca bu kez etrafımdaki seslere yoğunlaşıyordum ve saçma sapan sesler duymaktan korkuyordum müzik dinleyerek uyumaya çalıştım bi süre ama uyku kalitesi sıfır sürekli uyanıyorum falan. bi süre annemle uyudum ve 20 yaşında olup da annemle uyuyor olmak özgüvenimi de çok kırdı. baya mutsuzdum o dönem

    iki sene falan bu korkuyla yaşadım en sonunda bi yerde dayanamayıp üzerine gitmem gerektiğini düşündüm ve yavaş yavaş annemin de desteğiyle kendimi zorlamaya başladım. annemle uyumayı bıraktım önce, odalarımız bitişik zaten kapıları sonuna kadar açıp yalnız uyumaya çalıştım ışığı açarak. başta çok zorlandım ama alıştıkça kendime güvenim geldi. korkmaya başlayınca sürekli dikkatimi dağıtacak bir şeyler yaptım film açıp onun başında uyumaya çalıştım mesela. sonra ışığı kapatıp masa lambasının ışığıyla uyumaya çalıştım ya da sadece koridorun lambasını açıp uyumaya çalıştım yani yavaş yavaş kendimi alıştırarak oldu bir şekilde. çok sancılı bir süreçti ama bitti. şu an çok büyük oranda azaldı korkularım, hala evde yalnızken uyuyamıyorum ama karanlıktan korkmalarım ya da gece sürekli korkuyla uyanmalarım, uykuya dalamama gibi problemlerim geçti.

    fobi bir çeşit kaygı bozukluğudur. tıpkı panik bozukluk gibi, sosyal fobi gibi, travma sonrası stres bozukluğu gibi, obsesif kompulsif bozukluk gibi. korku duyduğumuz nesneye normalden fazla, abartılı bir anlam yüklemişizdir ve onunla karşı karşıya gelmek de bizim için anlamsız derecede korkutucudur. bu da anksiyeteye ya da panik haline neden olur. okb'de yaşanılan durumun bir benzeri. tedavide bilişsel davranışçı terapi yöntemleri ve (link: https://www.suslusozluk.net/b/selektif-serotonin-geri-al%C4%B1m-inhibit%C3%B6r%C3%BC ssri) grubu ilaçlar kullanılıyor.

    (link: http://www.psikonet.com/magaza.asp psikonet) yayınlarının bu konuda güzel kitapları var, onları okuyabilirsiniz. bir de kendim deneyimlediğim kadarıyla yazmayı öneririm. zaten bilişsel terapide de kullanılıyor. korku anında kafanızdaki düşünceleri toparlamak ve nispeten daha mantıklı düşünmek için niçin korkuyorsunuz? korku nesnesiyle karşılaşınca ne olacağını düşünüyorsunuz? bu sizi neden korkutuyor? gibi soruları yanıtlayarak yazmaya çalışın, yazınca daha da basitleşiyor inanın. bir de çoğu psikolojik rahatsızlıkta olduğu gibi, bundan kurtulmak size bağlı. çabalamadan, üzerine gitmeden, zorlanmadan olmuyor. ilaçlar sadece yardımcı.

    14 ağustos 2016 13:08