yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (14)
    • medya (0)

    1. bazı kişiler için istesem de yapamadığımdır. çünkü "araya girenleri, el sürenleri, ben unutsam kalp unutmaz".

    16 ekim 2014 12:43

    2. bazı duyguları yenmekte zorlanıyor insan evet. affetmek demek çok da fazla hoşgörmek anlamına gelmiyor bence. pekçok affedip te bitirdiğim arkadaşlıklarım olmuştur. Yani affediyorum ama yanında da olmak istemiyorum...

    ana-baba-evlat katili olmadıkça affedin gitsin süslüler yoksa size tecrübe olarak değil kin-hırs ve nefret olarak geri döner. Bu daha da ağır bir yük...

    16 ekim 2014 12:46

    3. Büyüklüktür.

    (gizlinot: bunu demesem ölürdüm) (gizlinot: asdfgsjsl)

    5 ağustos 2015 22:05 5 ağustos 2015 22:06

    4. affetmemek ne kadar büyük bir ruh için . bu zamana kadar ne yaşarsam yaşayayım geçmişe takılmadım .bundan sonra da böyle olsun istiyorum . sadce son yaşadıklarımın izleri henüz silinmediğinden olsa gerek ara sıra da olsa gözlerimi öfke bürüyor . her şeye rağmen eski o güzel, hafiflemiş ruhuma dönmek istiyorum .

    6 ağustos 2015 09:43

    5. kendim için affediyorum. kimsenin yükünü sırtımda taşımak istemediğim için affediyorum..

    çünkü öyle hafifletiyor ki affetmek beni..

    affedip, eskisi gibi samimi olmak, konuşmak vs den bahsetmiyorum.

    bugüne kadar yanlış yapanları, ihanet edenleri, sırtımdan vuranları hep affettim. kimseye kin beslemedim. ama hiçbirinin de yüzüne bir daha bakmadım. bunu yaptığımda kendimi kuş gibi hafif hissediyorum.

    siz de deneyin...

    6 ağustos 2015 09:52

    6. ben affedemiyorum :(

    bunu da kısa bir süre önce fark ettim. çok çok eskilerde yaşanmış ve beni üzmüş olayları bile ilk günkü netliğiyle hatırlıyorum. affettiğimi sandığım ve söylediğim insanları düşünmemeye çalıştığımı, düşününce hala canımın çok acıdığını görüyorum. çok kötü bir özellik bu, biliyorum ama kendimi ve insanları kandırıp affetmiş gibi yapıyormuşum ben sadece.

    4 eylül 2015 21:17 4 eylül 2015 23:27

    7. Ağzımla affettim desem de affedemeyenlerdenim ben de. Kinci biri asla değilim, bana çok büyük kötülük yapsalar dahi kimseye ah etmem ama bana yapılanı da iyi ya da kötü hiçbir zaman unutmam. Kendini koruma içgüdüsü belki de bilemiyorum ama biri bir kere yanlış yaptıysa bana, hiçbir şey demeden ya ilişiğimi keserim ya da devam etsem dahi bir yanım sürekli tetiktedir. Özellikle özel hayatımda çok zorlasa da beni çoğu zaman çok kötü olaylardan da korumuştur bu özelliğim.

    Affetmek gerçekten erdem midir bilemiyorum, öyleyse dahi bende olmadığı kesin.

    4 eylül 2015 21:49 4 eylül 2015 21:49

    8. Eşittir unutmak mı emin olamadığımdır.

    Şöyle ki, ben de bana yapılan iyiliği de kötülüğü de kolay kolay unutamayanlardanım maalesef. Dolayısıyla üzerinden ne kadar çok zaman geçmiş olursa olsun bazı şeylerin acısı dün gibi taze kalıyor içinizde. Kırgınlığınızın sebebi kişiyle ilişkinizi sürdürseniz bile tam olarak eskisi gibi olamıyorsunuz haliyle, en azından kalben. Fakat intikam planları yapmadan ilişkinizi sürdürüyorsanız örneğin, affetmişsinizdir, öyle değil mi?

    bir de unutmamayı kinci olmaya bağlayanlar oluyor. Bence affetmemek kin tutmak olabilir ama unutmamak direkt olarak kine bağlanmamalı.

    4 eylül 2015 22:19

    9. ben de bana yapılan iyilik ve kötülüğü unutmayanlardanım. kinci biri değilim kesinlikle. kötü bir şey yapıldığında arkadaşlarımdan hadi intikam alalım sözlerini duyduğumda o anki sinirle tamam dediğim oldu tabii ki ama bu da uzun sürmedi hiç. daha plan kurmaya başlamadan vazgeçtim hep(gizlinot: swh).

    birkaç yıl öncesine kadar hep affederdim ve gerçekten bir kere affedince karşı tarafta nasıl olsa affediyor yine yapayım düşüncesi oluşuyor bence de. ama birkaç yıl önce en yakın arkadaşım dediğim kişinin bana yaptıklarına daha fazla dayanamadım hayatımdan çıkardım. hala kızgınım ona ama içimde ona karşı kin yok. içimde affetmeye çalışıyorum ama olmuyor süslüler. eğer bir gün affedersem yine de hayatıma almayacağımı biliyorum. affedince üzerinden bir yük kalkıyormuş gibi oluyor deniliyor ama bence bunun affetmekle ilgisi yok. affetmedim ama içimde bana kötülük yapan kişilere karşı hiçbir his yok bu yüzden üzerimde bir yük de hissetmiyorum.

    en yakın arkadaşım dediğim kişinin o ihanetine kadar insanların değişebileceğini düşünür ve affederdim hep. ama gerçek öyle değil. nasıl olsa affedecek diye düşünüp tekrar tekrar yapıyorlar aynı şeyleri. bu tür konularda insanların değişebileceğini düşünmüyorum pek(gizlinot: istisnalar var tabii ki). affetsek de affetmesek de bize kötülük yapan kişileri hayatımızdan çıkarmalıyız diye düşünüyorum ben.

    4 eylül 2015 22:57

    10. Bütün sorunları çözen eylem. Süren bir sorunda değil, konu kapanmış ve hala kendi kendinizi yiyorsanız eğer huzura kavuşmak için affedin. Önce kendinizi, sonra karşı tarafı ve durumu.

    10 haziran 2016 15:32