sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (32)
  • medya (0)

1. fobisi olanlar mazur görülebilir.

ama her gördüğü kediden, köpekten kaçanları anlayamıyorum.

hayvanlardan niye korkulur ki? hayvanlardan, ölülerden hiçbir zarar gelmez.

insanların vereceği zararı, hiç bir canlı veremez. (gizlinot: bakteri,virüsleri saymazsak tabii)(gizlinot: onlar canlı sayılıyor muydu ki)

2 şubat 2015 19:42

2. Hayvanlardan korkmam.Hatta onlarda insanlarda hiç bulunmayan güven duygusu olduguna inanırım.Ama aniden çöp kovasından çıkan kediden korkmayanınız yok mu ya ? :)

2 şubat 2015 20:02

3. Sevdiği halde korkuyor olabilir. sakin olunuz.

2 şubat 2015 22:28

4. fobisi olanı anlarım, kardeşim örümcek fotoğrafına bile dayanamıyor mesela.

ama çocukluktan gelen hayvanlardan korkma duygusunu öğreten annelerdir.

ayy kedi yaklaşma pis, yırtar her yerini, köpek seni ham yapar, ısırır, dokunma ona, yaramazlık yaparsan seni köpeğe veririm diye feryat figan sokakta kaç kadın gördüm.

çocuğundur koruma iç güdün var evet ama bu çocuğa her şeyi öğretmen gerek, bu senin görevin.

çocuğun vicdanlı biri olması için hayvan sevgisi şart.

(link: https://www.youtube.com/watch?v=URLh9tFWaW4 bakınız)

(link: https://www.youtube.com/watch?v=ud8FloIBgcY onlardan zarar gelmez)

(link: https://www.youtube.com/watch?v=Nupfxo2ihQc yerim )

dokunmaya korkanlara, huylananlara tavsiyem bu korkunuzu yenin.

hayat hayvanlarla daha güzel çünkü.

stresimi üzüntümü hep geçiriyorlar, iyi ki varlar. şükürler olsun.

3 şubat 2015 11:17

5. Korkuyorum, elimde değil, korkmamayı başarabilmek isterdim.

Apartmanın bahçesindeki kedilere yiyecek bırakırken yaklaşıyor hayvancıklar haliyle ama ben yaklaştıklarında korkudan üç buçuk atıyordum. Mecburen kısık bir sesle "pist" diyorum korkutmamaya çalışarak, anlıyorlar hemen duruyorlar ben yiyeceği bırakıp kaçıyorum.

Korkmamak elimde değil, yiyecek bırakmamak da elimde değil.

Ama eskiye göre daha iyiyim, şu an paçama değdiklerinde kalbim hızlansa da en azından artık kaçmamayı başarabiliyorum.

Kader de sağolsun benim bu hayvanlara alışma sürecime tam gaz destek veriyor.

Çocuklar sınıfımızda dolabın arkasından çıkan bir böcek görmüşler. Hem de evde görsem kalp krizi geçireceğim cinsten.

Tabi sınıfta olunca, yaş grubu küçük olunca, benim orda vereceğim tepkinin çocuklarda anında alışkanlığa dönüşeceğini bilince... haydi bismillah deyip "bu böcek evinden kaçmış galiba, bahçeye koyalım da annesi gelip onu alsın" dedim dosya kağıdının üzerine alıp çocuklarla bahçeye bıraktık, arkasından el salladık.

Tabii dosyanın üzerinde böceği taşırken göz kapaklarımın kalp atış ritmimle orantılı olarak titrediğini belirtmeme gerek yoktur.

Ama sonuç güzeldi, velilerin anlattığı kadarıyla evde buldukları karınca, arı, sinek ne varsa annesi gelip alacak onu diye dışarıya bırakıyorlarmış :)

Veliler hafif kızgın, ama ben ve çocuklar mutluyuz, gerisi çok önemli değil.

3 şubat 2015 12:47 3 şubat 2015 12:48

6. yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar...

edit: şimdi aklıma geldi de ben şu yuva yapan kahverengi kelebekten korkuyorum ama fobi derecesinde. gözlerimden yaşlar geliyor ve kendimi yere atıyorum. hımmm çocukluğuma ineyim durun azcık...

3 şubat 2015 15:17 3 şubat 2015 16:10

7. bir arkadaşım vardı hayvanlardan korkan tamamen dikkat çekmek için yaptığına kalıbımı basarım. o kadar sinir oluyorum ki bu tavırlarına bi kaşık suda boğarım böyle aptalca bağrınmalar cırtlak sesiyle falan. korkmanın da bi adabı var ona göre korkun lütfen.

3 şubat 2015 15:20

8. tam olarak bu topiğin konusu mudur bilemiyorum ama hayvanlara dokunmaktan korkuyorum şimdi biri çıkıp da çok saçma neden korkuyorsun demesin kalbini kırarım :d mantıklı olsaydı adına fobi demezdik zaten. bunu ancak benle aynı sıkıntıyı çekenler anlayabiliyor o yüzden anlayamazsınız :d hayvanların ısırmasından bana zarar vermesinden falan korkmuyorum o konuda %100 rahatım hatta ancak herhangi bir uzvu bana değdiğinde ya da kemiklerini falan hissettiğimde başımdan aşağı bir şeyler dökülüyor ya da canım ayaklarımdan çekiliyor ben de isterim ki dokunayım oynayayım ama olmuyor inşallah bir şekilde atlatırım ama ben bildim bileli böyleyim özellikle ilerde çoluğum çocuğum olur da benim yüzümden onlar da böyle olur diye korkuyorum

3 şubat 2015 17:31

9. tasmayla tutulan minicik yavru köpeği görünce karşı kaldırıma kaçanlarını anlayamayacağım insan türü.

4 şubat 2015 00:16

10. Şimdi hayvan var hayvan var. Benim de en korktuğum şey bilimum böcek türevleridir. Bana hiç bir zararı olmayacağını bilmeme rağmen kelebekten, çekirgeden, kara sinekten bile korkarım ki öyle böyle değil. Odama zamanında bir çekirge girdi diye babam onu bulana kadar salonda yatmışlığım var, sonra okulda sınav sırasında sınıfta uçan bi pervane kağıdıma kondu diye çığlık çığlığa sınıftan kaçışım var. Şimdilerde daha ılımlı olmaya çalışıyorum, hala korkuyorumda tepkimi kısıtlamaya çalışıyorum en azından. Insanları da yargılamamak gerek, kim bilir nasıl bir travması var ki etkisini sürdürüyor.

4 şubat 2015 07:35