yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (63)
    • medya (1)

    1. itici olan insandır. Alerjisi olsa anlarımda sebepsiz kedi sevmeyen, insanı sevmez onu da ben sevmem zaten. Uzak durun plz.

    Ukte: (yazar: tolgelif)

    15 şubat 2016 02:42

    2. beni de sevmeyen insandır genelde.

    15 şubat 2016 02:53

    3. kedi seven bir insan olarak bu kişileri duygusallıkla yermeyeceğim. sadece etrafımda kedi sevmeyenleri gözlemleme fırsatım oldu.

    bu kedi sevmeyen arkadaşlar genelde maddi şeylere önem veren insanlar. malı, mülkü, gösterişi severler. kendilerince haklı nedenler bulurlar. onlar için başkalarının ne düşündüğü önemli olur. kocada zenginlik önemlidir. böyle öğretilmiştir.

    hayvan sevgisi küçükken aşılandığı için muhtemelen aileden küçükken öğretilen bir sevgi olmamıştır. çünkü korku ile sevgi başka bişeydir. sevgi öğrenilir, hissedilir. korku elde değildir.

    aile hayvan sevgisine çocuk yetiştirirken önem vermediyse ailenin büyük bir olasılıkla eğitim ve sosyal seviyesi düşüktür. aşırı muhafazakar da olabilir. modern ve eğitimli aileye sahip insanların hiçbirinde bir hayvana karşı nefret gözlemlemedim. (psikopat tipler istisnadır. işkencecileri saymıyorum)

    toparlayacak olursak genel olarak ailesi sonradan şehir hayatına adapte olmuş, yokluğun ne demek olduğunu bilen , hayvan sevmeyi belki de bilinç altında "köylülük" olarak kodlamış sınıf atlamaya çalışan insanlar oluyor.

    ama tabi istisnalar olabilir. psikolog değilim, araştırmacı değilim. sadece çok sayıda tanıdığım insanların ortak özelliklerini yazdım. sanırım aynı şeyi başka başlıkta da yazmıştım ama tam hatırlamıyorum.

    15 şubat 2016 03:29 15 şubat 2016 03:35

    4. Dünyanın en güzel sevgilerinden birinden kendini mahrum eden insandır. Bir kediyi özellikle fiziksel olarak sevmek kadar rahatlatıcı bir duygu yoktur. Torlar, Mutlu olur, sevmenizi istediği yeri gösterir. Bildiğiniz stres topu. Hele sokak kedisi... Kendisini seveni tanır, gördü mü yanına koşar. Sevmeyen "insan" ise yok kılıydı, tüyüydü, yok mikroptu etrafı pisletti gibi anlamsız bahanelerle dünya üstündeki varlıklar arasında kendini üstün sayarak kendini hayattan koparır.

    15 şubat 2016 03:41

    5. son derece yanlış yoldaki insanlar. biraz da saftoroz bunlar galiba, çünkü nice mırlamadan, sokulmadan, göbek açmadan mahrum kalacaklar ve haklarını biz kediciler kullanacağız.

    türkiye'de sokakta çocuğu kediye yaklayınca "yaklaşma pis, dokunma tırmalar, tükür ona, kışt de" gibi şeyler söyleyen öküz anneleri çok sık görüyorum, tabi sonra o masum yavrucak (gbkz: kedi sevmeyen insan) dediğimiz şeye dönüşüyor. bir de bu insanların galiba birçoğu küçüklükten "kedi nankördür" diye kodlanmış oluyor, neden sevmediğini sorduklarım genelde bana öyle şeyler söylediler. ya kardeşim önüne bir tas mama koydun diye ne gibi bir sadakat bekliyorsun bulaşık mı yıkasın ne istiyorsun. varlığıyla dünyayı şereflendiren bir varlık lan o, sana tamah ettiğine şükredeceğine bidi bidi konuşuyorsun.

    bu arada kediyi korktuğu için sevmediğini söyleyenler de duyguları karıştırıyor gibi geliyor. ben özellikle de hayvanı önceden tanımıyorsam köpeklerden istemsizce irkilirim mesela (gizlinot: çocuklukta çok büyük bir olay atlattım; köpek tarafımdan yüzümden ısırıldım, kuduz riski, estetik ameliyatlar falan baya travmatikti), ama köpek sevmiyorum diyemem bilakis acayip seviyorum. insan hatası, yanlış yetiştirilme, şiddet görme gibi nedenler yüzünden köpekten değil insandan soğumak daha mantıklı. benim olayda da gerizekalı bir çocuk köpeciğin kuyruğunu çekmişti, hayvan da can havliyle önünde duran bana saldırdı. kedi de böyle; saldırdıysa kesinlikle ters bir harekette bulunmuşsundur, küçüksündür kuyruğunu çekmişsindir acıtmışsındır. durup dururken saldıran kedi görmedim öyle olsa kedi ırkı bugünlere gelmezdi zaten. bir de alerjim var, o yüzden sevmiyorum diyenler var tabi. kedinin suçu ne sen alerjik yapıdaysan? yaklaşma olsun bitsin, sorun o güzel hayvanda değil senin immün sisteminde. ya kedi alerjisinin allahı bende var; kedili ortama girince 5 dakikaya gözlerim kızarıyor, art arda 50 kere hapşurmaktan boğuluyor gibi oluyorum, sevdikten sonra elimi yüzüme götürürsem yüzüm gözüm şişiyor ama her allahın günü alerji hapımı alıyorum, bir şekilde yaşıyorum böyle. inadına gidip koklaya koklaya öpüyorum orasını burasını, alerjimi tetikleyeceğini bile bile.

    ay yazdıkça yazasım geliyor. öyleyse konuyla ilgili iki de ibretlik hikaye anlatacağım, (gbkz: cevab veremedi) tarzında:

    1- vakti zamanında deyte gittiğim belçikalı bir manyak da kedilerden nefret ediyordu. aslında fena bir çocuk değildi, kedi dışındaki konularda anlaşırdık herhalde ama böyle deyince soğudum tabi.

    kedim hayattaki en değerli varlığım, bir yanda o varsa anamı babamı tanımam. zaten o ara kaç tane kediyle yaşıyordum, tam crazy cat lady olan eski ev arkadaşım sağolsun. neyse bu çocuğun kedi sevmeme nedeni de saldırıya uğramış olması falan değilmiş, sadece sevimsiz buluyormuş, bir de dünyada ciddi bir açlık sorunu varken bunları boşuna besliyormuşuz falan gereksizmiş. oooo sadece bu konu üstüne çalışan bir dolu mühendisin, ekonomistin, tarım uzmanının, devlet başkanlarının çözemediği açlığı tek adımda kedileri imha ederek çözdü beyimiz ordan gryffindor'a 10 puan yaz bravo.

    sen istemedikçe karşındaki üstüne düşer ya, bu bebe de bana taktı, bir şekilde de zorla, emrivakiyle ikinci deyte gitmiş bulunduk. uzadı da uzadı o deyt. kedi nefreti denince benden yana hiçbir kimya falan kalmamış ama onun tarafında sular seller gibi var maşallah. aksi gibi

    bebe bir türlü kalkmıyor, mevcut olan tek opsiyonda birlikte kalkacağız ve öpmeye çalışacak falan, sevimsiz durumlar yaşanacak adım gibi biliyorum. aklıma gavurların "emergency call" dedikleri teknik geldi. bu deyte gittiğimiz civarlar da o dönem oturduğum yere çok yakındı o zamanlar komşum da olan çok yakın bir arkadaşım var, mesaj attım adresi verip dedim ki durum acil kalk gel, bir bahane bul beni burdan kaldır. 15 dakika sonra içeri şöyle bağırarak içeri girdi:

    "deniz koş gitmemiz lazım senin kediye kargalar saldırmış" fghjyyhtgrfe ***the end****

    iki seneye yakın oldu, çocuk hala peşimi bırakmadı, tam dedim ülke değiştirdim rahatladım, sürekli bir şeyler buluyor yok senin şehirde arkadaşım var iki aya geliyorum seni de ziyaret etmek isterim, yok bilmemne.birkaç kere feysbukta falan içini açtı hatta, çok hayaller kurmuş, ortak çevremize sormuş soruşturmuş (gizlinot: hatta o kadar sormuş soruşturmuş ki o vesileyle eski erkek arkadaşımla tanışıp müzik grubu kurdular, oha çüş yavaş olun) epey uğraşmış. ve hala da uğraşıyordu. baya üzüldüm ama pas veremedim; kedi sevmeyen insanın benimle hayatı olabileceğini düşünmüyorum çünkü, sağlıklı bir psikolojiye sahip olamayacağından da emin gibiyim. bu arada ne kadar talihsiz olduğumu anlamanız için şunu da belirteyim; çocuk birkaç ay önce türkiye'yi bırakıp buraya taşındı ve hala kavuşacağız hayalleri kuruyor. ya sanırım ben bu çocuğun hayatının aşkıydım veya 1.5 deyte gidip hiçbir duygusal/fiziksel paylaşımda bulunmamış olmamıza rağmen bir şekilde (gbkz: the one that got away)'i idim. kıssadan hisse: bakın işte kedi sevmezseniz hayatınızın aşkı ellerinizden kayıp gider.

    2- dedelerimden biri kedileri gerçekten hiç sevmiyormuş (gizlinot: öldüğünde ben küçüktüm huyunu suyunu çok fazla hatırlamıyorum o yüzden) ama önce annesi, sonra da karısı ve 4 çocuğu kedi hastası olduğu için hayatı ortalama 5 kedi olan bir evde geçmiş sggjkkgfgh işte kedi sevmeyenlerin bir diğer hazin sonu.

    allah taksiratını affetsin; dünürlerinin yazlıktayken kaybolan ve onlar döndükten sonra bulunan, dedemden rica edip ankara'ya getirmesini istedikleri ve çocukları gibi sevdikleri kedilerini kargoyla bildiğin küçük karton kutuya koyup yollaması olsun (gizlinot: kargoyu teslim alınca kediyi kutunun yüzeyine plaka halinde yapışmış olarak bulmuşlar ama bu olaydan sonra 15, toplamda da 20 yıl yaşadı o hayvan, adı da niki'ydi), fırsat bulunca evdeki kedileri kimse bakmazken yaratıcı şekillerde tekmelemesi olsun kedi konusundaki vukuatları çoktu kendisinin. dedecim bu satırları okuyorsan bilmeni isterim ki 19 yıldır sen yoksun ama kediler var, baya da mutluyuz valla seni pek aramıyoruz ama kedi olmasa onu çok ararız, sori :(((((

    15 şubat 2016 06:59

    6. Ben.

    Gerçi burda "sevmeyen" diye bahsedilen kimseler kedi görünce tekmeleyen insanlarsa, ben değilim. Köpekleri daha çok seviyorum sadece. Bir hayvan sahiplenme Şansım olsa bu yine köpek olurdu.

    Hayvan dosttur malum ve ben birlikte delireceğim dostlarım olsun isterim çünkü.

    Burda satırlarca genelleme kasılmış. Ben kediseven bi insan olsam sırf kahve-kitap-kedi triosunun hakim olduğu fotoğraflar çekmek için kediyi dekor eden ablalari eleştirirdim. Çünkü biz hiç yanaşmıyoruz. Hayvana zarar vermek için öncelikle yanaşmak gerekir elbet. Mesela benim tilt olduğum insanlar köpek sevmeyenler değil. Köpeği süsleyip oyuncak kıvamına sokup, çantasında gezdirenler.

    Zengin koca aramıyorum.

    Büyük bir şehirde doğdum büyüdüm.

    Ailem eğitimli insanlar ve bunları yazmak şu an ölümüne komik.

    15 şubat 2016 08:09

    7. Bu başlık sağolsun yeniden tanıyıp, değişik özelliklerini öğrendiğim insanlar.

    En yakın arkadaşım olur. Ben de diyorum neden bu kız evlenmiyor. Meğer zengin koca bekliyormuş çakal.

    Yıllarca gözlemleyemediklerime şu an uyandırdığınız için teşekkürler.

    15 şubat 2016 10:11

    8. kedi sevmek, köpek sevmek kadar kolay değildir. eğer korkma, irkilme gibi bir durum yoksa köpek kendini sevdirmenin bir yolunu bulur. ancak kedi kapının ucundan seni dikizler, sonra da "hıh" yapıp arkasını döner gider. sabahtan akşama kadar tüm ihtiyaçlarını karşılar, mamasını masajını eksik etmezsin de bir dakikalığına gelip kucağına oturmaz. hatta atlayıp ayaklarını ısırır.

    bazı insanların kendisini adeta reddeden bu hayvanı sevmek için bir neden bulamamasını anlıyorum. ama aynı zamanda eksik kaldıklarını da düşünüyorum. kedi sevmek, hele de "çirkin" bir kediyi sahiplenip sevmek, karşılıksız ve koşulsuz sevginin bir örneğidir bence. kedi sevmeyen insanların kalbinde bir oda hep kilitliymiş gibi gelir bana...

    15 şubat 2016 10:18

    9. Çok acayip kafaların olduğunu gösteren başlık.

    Bahsedilen " köylülüğün " dibine kadar yaşandığı bi köyde çalışıyorum ve kedileri insanlardan daha çok seviyorlar nerdeyse. Pek zengin koca bulanını da görmedim.

    15 şubat 2016 10:21 15 şubat 2016 10:55

    10. kedi sevmeyen insanın başlığının altındaki bu yorumlar çok komik değil mi? kedi sevmeyen insan bencil, para düşkünü, zengin koca avcısı oluyormuş. ne alaka? ben de kedi sevmiyorum çünkü kedilerden korkuyorum. bugüne kadar da hiç maddiyatçı bi yönümü görmedim. bir de sanki her hayvan sevmeyen, kedi sevmeyen insan bütün hayvanlar ölsün diyormuş gibi şurada duyar kasıyorsunuz. doğadaki her canlının yaşama hakkı var aksini iddia eden zaten canidir.

    15 şubat 2016 10:23