25704.
Kimsenin ve hiçbir şeyin bana iyi gelmediğini hissettiğim bir dönemden geçiyorum. Yapmak istediğim tek şey evde eşim yanımdayken battaniyenin altında öylece zamanın geçmesini beklemek.
Geçen senenin ikinci yarısı hepimiz için çok zor geçmişti. Babam daha masada tabakta yemeği sıcakken, birden dakikalar içinde vefat etti. Ömrü boyunca çektiği kalbi onu henüz 55 yaşında hayattan kopardı. aramızda 800 km vardı ve onu son kez bile göremedim. Hala yaşadığım memleketimizde ertesi gün sabahtan baba evime gidip ağlaya ağlaya evi dip köşe temizledik mevlüt için, daha olayın şokunu bile atlatamadan. Sonrası da çok zordu. İki şehirde bulunan tonla aboneliklerin devri, kredi kartı iptali, annemin maaş başvurusu, vergi dairesi işlemleri derken ben en son zonguldak belediyesinin emlak biriminde kendimi hünküre hünküre ağlarken buldum. Bir noktadan sonra güçlü kalamadım. Bir şekilde toparlandık sonrasında ama, üç kız kardeş ve bir anne, artık hepimiz tektik.
Ben 2 ay sonra hamile olduğumu öğrendim. Çok zor bir üç ay geçirdim. Kanama alanım vardı, hastanede yatmak zorunda kaldım. Bulantılarım da çok hafif sayılmazdı, günde 5 serum yediğim günler oldu. Ama çok zor elde etmiştim. Tedaviyle olmuştu ve oluşan tek embriyomdu. O da bir şekilde tutunmuştu. Çok fazla ilaç ve iğne kullandım uzunca bir süre ve bunlar elimi bile kaldıramayacak kadar yordu beni. Bebek haberi çekirdek ailem için teselli olmuştu, itiraf ediyorum benim de acımı bir nebze hafifletmişti. Üç ayı geride bıraktıktan sonra, 13. Haftamda fetal dna testi yaptırdım. Bu sırada artık daha iyi hissetmeye başlamıştım. Sonra bir gün kontrole gittik, cinsiyeti kız gibi dedi doktor, fetal dna testiyle belli olur zaten. Biz o gün eve dönerken fetal dna testimin sonucu telefonuma geldi. Trizomi 18 pozitif. Bebeğimiz ya karnımda ölecekti ya da doğduktan birkaç gün sonra. Ankara'ya sevkim oldu ve salı günü amniyosentez vereceğim. 16. Haftamı beklemem gerekiyormuş. Sonrasında testin ön sonucunun çıkması da 10 günü bulacak. Terminasyon için heyet raporu almam gerekiyor, bunun için de tüm doktorlar için kesine yakın olsa da amniyosentez şart. Ben 2 hafta daha öleceğini bildiğim bebeğimi karnımda taşıyacağım. Terminasyon zamanı da 17-18 hafta arasında olacağım için suni sancıyla ölü doğum yapacağım. Zaman nasıl geçecek bilmiyorum. 4 saatte bir acıktıkça, bir şeylerden midem bulandıkça ağlıyorum. Ağlamamı durduramadığım için işe bile gidemiyorum.
Hayatta neyden çok korktuysam hepsinin başıma geldiğini fark ettim. Ben kedimin vefat olasılığı bile aklıma gelse ağlayan biriydim. Yüksek haftalarda gebelik kayıpları olan insanların yazdıklarını okuduğum zaman da inanılmaz üzülür ve allaha dua ederdim çünkü asla kaldıramayacağımı düşünürdüm. Bilmiyorum, vardır bunda da bir hayır diyorum. İsyan etmiyorum, yine de şükrediyorum. Çok ileri haftalarda da öğrenebilirdim, bebeğimi doğurduktan hemen sonra da kaybedebilirdim. Bu daha acı olurdu.
Bunları neden buraya yazdığımı da bilmiyorum açıkçası, senelerdir burası benim günlüğüm gibi oldu. Kimseye yüz yüze kelimeye dökemem bunları. Bu yüzden Yazmak içimi bir nebze rahatlattı.
25703.
ruj renklerinin duruşuna bakmak isterken şişik dudaklar, oje renklerinin duruşuna bakmak isterken protez tırnak görmekten midem bulanıyor
25702.
Yoruldum ben bu hayattan ya. Valla bak tüm yaşam enerjim çekildi, iliğim sömürüldü. Yoruldum. Şöyle uyusam da uyanmasam günlerce haftalarca istiyorum. Uykularım bile huzursuz, dinlenemiyorum bile o yüzden. Çok yoruldum.
25701.
Çok üzgünüm ya. Biliyorum bir kere yaşıyoruz, hayatta neler neler ne dertler var ama cidden çok üzgünüm. Hayatı yolunda giden insan taklidi yapmaktan her şey çok normalmiş gibi davranmaktan sıkıldım.
25700.
hizmet sektöründeyim, insanlarla uzun konuşacaksam ayağa kalkarım, onlar da ayakta olduğu için. bu ayrıca daha iyi iletişim kurmama neden oluyor. ancak, ayakta isem ve yazı yazmak için eğileceksem göğüs dekoltem göründüğü için bir kaç kez rahatsız olunca ceket altına giydiğin birden fazla açık renk bluzlarımı (v yaka u yaka vs) ters giymeye başladım. böylece ceket altında hem daha spor duruyor, hem de daha asil ve şık görünüyor. dekolte de sırt kısmımda kalmış oluyor ki zaten ceket giyiyorum. neyse ki perkins yaka sevenlerdenim, bu bluzların hepsi perkins yaka gibi duruyor. geç düşündüm ama iyi oldu.
25699.
Yeğenimi görmek için kıtalar aştım çok da tatlı bir çocuk ama yok. bende bir çocukla bir saatten fazla zaman geçirecek sabır, enerji ve ilgi yok.
Çocuklarla takılmaktan, peşlerinde koşmaktan, ihtiyaçlarının hiç bitmemesinden aşırı bunalıyorum. Bi 15 yıl geçsin de fıtı fıtı gezelim saç baş yapalım:)
25698.
Bir süredir almanya'da yaşıyorum. Yaklaşık 8 ay oldu. Gurbet diye bi şeyin varlığına inanmazdım, varmış. Böyle, ah canım vatanım gibi bi şey değil, enteresan bi his. Göçen herkes böyle mi düşünüyor bilmiyorum ama garip bi ruh hali içindeyim. Bu bir hayaldi, bunun için uğraş verdim ama gerçek olunca benimseyemedim sanki. Hayatımın kalanını burda geçireceğimi içselleştiremedim. Burada bir görev için bulunuyormuşum ve bitince eski hayatıma geri dönecekmişim gibi hissediyorum. İlerde çocuğumun ana dilinin Almanca olacağını benimseyemiyorum mesela, günlük hayatımda artık hep almanca konuşulacağını benimseyemiyorum,Türkiye'ye tatile diye gidip, evim diye buraya döneceğimi içselleştiremiyorum. Sanki bi hata varmış gibi geliyor. Tamamlanmamış bi şey, sanki acayip önemli bir şeyi yapmayı unutmuşum gibi bir his. Nasıl anlatayım, benim olmayan iki numara büyük ayakkabıyla yürümeye çalışmak gibi. Misafirlik gibi. Vadesi varmış gibi.
16 ocak 04:48
16 ocak 04:49
25697.
Oğlum kardeş isteyecek diye ödüm kopuyo, çünku 2. Kez anne olmayı hiç istemiyorum. Az once kendime şunu sordum. Ne verirlerse 2. Cocuk yaparsın diye. Ilk bi buyuk ev ve yatılı bakicı olursa olabilir belki diye bir gecirdim. Ama kisa surdu yok valla ben istemiyorum. Allah isteyene istedigi zamanda nasip etsin.
25696.
5,5 yıllık sevgilim+nişanlımdan ayrıldım. Arka planda hep olsa da hiç eyleme geçirmeyeceğimi sandığım bu kararı 5 günde aldım. İnsanların boşandıktan sonra ne kadar rahatladıklarını yazdıklarını okuyup onlara imrenme hissiyatını hatırlıyorum da, hayatım boyunca yalnız kalacak olsam bile pişman hissetmeyeceğimi düşünüyorum. Sevgi her şeyin cevabı değil, Keşke cesaret edip daha önce ayrılsaydım.
25695.
mart-nisan ayına kadar güneş kremi kullanmayı bırakıyorum. yıllardır yaz kış bir gün bile aksatmadan kullandım. ama artık sivilcelerimle başa çıkamıyorum bir süre güneş kremi kullanmaya ara vereceğim. makyaj yapmadığım günler çift aşamalı temizliği de bırakıyorum dolayısıyla. pembe bioderma ve nemlendirici kullanacağım bir süre