23 yaşında olmak

55. hayatın asla terkedemediğim evresi. pandemi tam 2020 başına denk geldiği ve 1996 sonu doğmuş biri olarak 23 yaşındayken eve kapandığım için yaşımın ilerlediğini ve artık 23 olmadığımı asla kabullenemiyorum. 2010 hakkında konuşurken 13 sene önce diyorum ya, kendimi de otomatik 23 yaşında olarak düşünüyorum ama sonra 4 sene daha eklemem gerektiğini hatırlıyorum.

hayat benim için üniversiteden mezun olunca durdu.

54. toyluk çağı 

53. bu yaşta ne yaşadın derseniz hem anlatacak bir şeyim yok hem de konuşacak çok şeyim var. 22 yıl boşuna yaşamışım, eski yıllarda bir takım zorluklar yaşasam da asla 23 yaşında yaşadığım şeyler kadar zor değildi. hem mental anlamda hem sağlık anlamında hem aşk anlamında inanılmaz derecede beni büyüten ve yüzüme yetişkinlik tokadı atan bir yıl oldu. şimdi 24 yaşımın ortalarındayım, ilerde yaşım daha da büyüdüğünde en çok 23 yaşımı anımsayacağımı biliyorum. aslında insan random bir yaşta bu tarz zorlukları yaşayabiliyor kimi 19 kimi 23 kimi ise 27 yaşında yaşıyor bu durumları. ama 23 yaşa başlık açıldığına göre genel bir problem var demek ki.

52. geri dönmeyi keşkelediğim yaştır. hayatımın başlangıcı.

51. asıl hayatın başladığı yaştır.

50. Benim için dönüm noktalarımdan biri olan yaştır. üzerinden neredeyse 6 yıl geçti, 23 yaş benim için kendimi en çok anladığım, içimden geçenlerle toplumun direttikleri arasında seçim yapma gücü bulduğum, ilk yarısı biraz sıkıntılı olsa da 2.yarısı hayatımın en güzel zamanlarından biri olan bir yaştı. O zamana kadar kendimi eksik yetersiz hissettiğim, hissettirildiğim bir çok konuyu farkettim ve iyi-kötü birçok deneyimle özgüvenimi yavaş yavaş inşa ettim.

Şimdi o yaşlarda olan süslülerimize de şu an üzüldükleri, kızdıkları pek çok şeyi deneyim olarak görmelerini, henüz başlamadılarsa iç seslerini dinlemeye başlamalarını ve kendilerine diretilen her şeyi sorgulamalarını, kendi doğru/yanlışlarını bulmaya çalışmalarını tavsiye ediyorum. 

49. Pandemi yüzünden çöp olan yaşımdır, 24 oldum ondan da anlamıyorum 25 olucam ondan da anlamicam lanet olsun corona gencligimi çaldın...

48. 22 ya da 24 olmaktan farkı olmayan, neden açıldığını anlamadığım başlık. 

47. o yaşa gelene kadar kurduğum hayalleri bir bir gerçekleştirdiğim, hayat kalitemin çok yükseldiği bir yaş olmasına rağmen bunalım yaşadığım bir yaştı. 3 sene geçmesine ve sıkıtılarımı aşmama rağmen hala 23 hissediyorum, orası ayrı.

46. birkac ay içerisinde 24 olacağım. ilk kez tek basima kendi evime çıktım, master egitimime başladım. bu iki olay dışında pek hareketsiz bir yaştı benim icin. ay bi de aldatildim ama olayın üzerinde 15 dakika durduğum icin (bu da nasıl anladim ama çok zekiyim diye düşündüğüm bir 15 dakikaydi) pek bir olay değeri yok gibi. sıradan bir yaş. bitmeden avrupada okullardan kabul falan alırsam harika bi yaş olur benim icin.