babalık-annelik babanın çocuğuna sırt dönmesi ?

burada soru cevapta okuduğum sorular onlara verilen cevaplar üzerine bu soruyu soruyorum. kız çocuklarının (gizlinot: burada soruyu soranlar hemcinsim olduğu için kızlar diyorum erkek çocukları da yaşıyor olabilir) ebeveynleri ayrıldığında özellikle babalar kızlarıyla iletişimini sudan sebeplerle bitirme noktasına geliyor, ihtiyaçlarını karşılamamak için bahane üretiyor arayı bozuyor kendi evladına küsüyor harçlığını kesmekle kartını ödememekle tehdit ediyor falan..babanın yeni hayatında özellikle bir kadın, eş varsa bu daha da belirgin. buradan şuna geleceğim hep üzerine düşündüğüm bir şeydir. hadi anneler hepsi demiyorum ama çoğunluğu o annelik hissini daha yoğun yaşıyor hamilelik doğum annelik hepsi kendi başından geçtiği için ve içgüdüsel olarak çocuklarıyla iletişimi daha yoğun ve kopması daha güç.fedakarlık emek kelimelerinin anlamını babadan çok anneyle bağdaşlaştırıyorum.

1. Aslinda sorunun icinde cevabi da sakli. Anneler hep daha fedakardir, hep cocuklari icin saclarini supurge ederler diye kodlandigi icin esler ayrilinca babalar cocuklar nasilsa annelerinde, anne de cocuga bakmak zorunda diye dusunuyorlar. Annelik soyle kutsal boyle ustun diye ogrenmemis olsaydik bu sefer anneler cocuga sirt doner babasi degil mi bakmak zorunda diyebilirlerdi. Anneysen onceligin cocuk olmak zorunda diye bakiliyor. Baba bir daha evlenebilir, bir daha ayrilabilir, sevgili yapabilir, cani ister arkadaslariyla gezer, cani ister cocuga para gondermez nasilsa anneleri cocuklarin basindadir. Yada baba ölmüstür anne kendilerini cocuklarina adar. Kadinin kendisi dahil ya ben bu cocuklara neden tum hayatimi adamak zorundayim diye sorgulamaz cogu zaman. tamamen anne baba rollerine yukledigimiz sagliksiz anlamlar yuzunden boyle oldugunu dusunuyorum.

2. Etrafımdaki anne babası boşanmış tüm arkadaşlarım babaları tarafından -maddi manevi- terk edilmiş durumdalar. Kırk yılda bir görüşüyorlar. Bir arkadaşım çok iyi bir üniversitede çift anadal yapıyordu, başarılıydı da çok, mezun olmasına yakın babası sen hangi bölüm okuyorsun diye sordu, düşünün. Doğrudan tanık olmayıp arkadaşlarımdan duyduğum hikayeler de hep böyle. Boşandıktan sonra kızına sırt çeviren bir anne biliyorum sadece. Ki orada da baba yine, ben kızıma sahip çıkayım demedi hem anne hem baba kızı ortada bıraktı. Yukarıdaki anonime katılıyorum, bir anne çocuğunu bırakırsa genelde çok sıradışı düzeyde bir çaresizlik içinde oluyor. Babalarsa boşandıktan sonra çocuğu da bırakmak için bahane arıyorlar adeta.