ilişkilerdeki alma-verme dengesi üzerine?

1. Ne güzel bir soru. Kendi adıma söyleyeyim. Hiç ama hiç atmadım, hep karşıdan bekledim. Sonra nedennnn yalnızım?

Gerçi karşı tarafa da bağlı. Atacağım adımlara değecek kimseyi de göremiyorum ne yazık ki...

2. bende de tam tersi beğendiysem adım attım ama onlar geri çekildi.

sonra da bu dengeyi bozduğum için pişmanlık duydum.

3. mesela bununLA İLGİLİ çok güzel bir yazı buldum.

diyor ki; Kendimize ait doğrular itilaflıdır ve her an bozulmaya hazırdır. Sadece bir kişi yeter bunu bozmaya çünkü onu görür görmez kendimiz için yapmak istediğimiz şeyi unutup onu mutlu edecek konfigürasyonları oluşturmaya başlıyoruz. Sanki bütün bunları karşımızdaki insan istemiş gibi yapıyoruz bunu… Bizden talep edilmeden yapmış olduğumuz iyiliklerin bir müddet sonra görevimiz haline geldiği, yapmadığımız için eleştirildiğimiz ve bazen de hakaretlere uğradığımız bu durumlarda baskın olan tek şey, bizim aşırı derecede vermeye meyilli ve hizmet aşkı ile yanıp onay bekleyen değersizlik duygumuzdur.

tam olarak yaşadığım durum bu.

4. Bana kalırsa karşıdaki insanları değerlendirip öyle harekete geçmeli. Evet bu söylediğim bir miktar mantık içeriyor ancak üzülmemek için bunu yapın. Bazen duyguları bastırabilmeyi bilmeliyiz. Her zaman değil tabii ki. Sürekli kendinden ver ver bir yere kadar. Tüm ilişkilerde geçerli. Bence tabii. 

5. Merhaba. Öncesinde ben de bu sıkıntıyı çok yaşıyordum çok hassas bir denge gerçekten. Ben bu dengeyi baştan kuramadığım ilişkilerde sonradan kurmayı başaramadım. En son ilişkim yaptığım fedakarlıklar hor görülerek yapmasaydın yap diyen mi oldu, sen yapmasan da başkası yapar tarzı söylemlerle son buldu ve ben tam bir esnaf kafasına girdim. 

İnsanlara ne verirlerse sadece onun karşılığını vermeye başladım. Karşı taraftan hiçbir şey beklemiyorum verdiği zaman ise karşılığını veriyorum. Şu an dengeli bir ilişkim var ama bir önceki ilişkimde bunları yapmaya çalışsam o saatten sonra imkansız olurdu. Yaptığım fedakarlıklar insan olarak bana belli bir değer katsa da ona karşı olan aşırı ilgimi acizlik olarak yorumluyordu ve bana acıyordu. Şu an dengesi şaşmış bir ilişkiniz mi var tam olarak emin değilim ama var ise umarım karşınızdaki insan benimkimden iyi ve zeki biridir. Benim zihin olarak bu dengeyi sağlayabilmem çok büyük bir kırılma sonucu gerçekleşti ama ben çoğu şeyi yaşamadan kavrayamayan biriyim zaten bu da benim talihsizliğim sanırım ne diyeyim swh

6. haklısınız ama bazen insan gafil avlanıyor. neyse ki eskisi gibi kör değilim artık ilişki kaymaya başladığı an anlıyor ve set çekebiliyorum.

7. anonim5 daha yeni bir ilişki içindeyim ve bu alma verme dengesi bozuk şu anda. ben birden kendimi ona duygusal anlamda yatırım yaparken buldum. o ise çok çok geride kaldı. ben önden koştuğumu gördüm ve bağımı kopardım dün itibariyle.

yani bu durum bu şekilde devam etseydi beni çok hırpalayacaktı. ama üzüldüm de.

böyle bir denge kurmak bizim için artık mümkün mü bilmiyorum. büyük ihtimalle değildir. galiba huzurlu aşkı bulmak bu dengeyi bulmak demek.

8. karşı çıkanlar olabilir belki ama ben alma verme durumunun dahi sorgulandığı bir ilişkiyi pek sağlıklı ve doğru bulmuyorum. tabi ki burada karşılıklı sorgulamamaktan bahsediyorum. siz düzgün davranırsınız ama karşınızdaki bariz bencildir o ayrı ve yürümeyeceği de ortadadır. ama doğru kişide zaten bu tip bir sorgulama olmaz.