kin tutmak/birilerinden nefret etmek bana iyi gelmiyor? ama bir yandan yanlış mı yapıyorum diye de hissediyorum?
kin tutamıyorum, kimseden nefret edemiyorum demiyorum ama birisine karşı olumsuz duygularımın farkında olmak bana iyi gelmiyor. bu bana şunu yaptı bu yüzden onunla sonsuza dek konuşmamalıyım kafasında olmak beni çok yoruyor. bir arkadaşım vardı. o kadar kindar bir insandı ki ben şaşardım. ayrılalı yıl olmasına rağmen eski sevgilisi için "şöyle yaparsa onu şöyle rezil edeceğim, böyle yapacağım." diye kin tutabilirdi, kafasından planlar yapardı. çok şaşırırdım bu kadar nefretle nasıl yaşadığına. sonra tüm arkadaşlarıyla arayı bozdu tabi ona da iyi gelmiyordu bence belliydi.
biri bana kötü bir şey yaptığında hayatımdan çıkartıyorum ve soranlara "olur öyle arada ya" diyip geçiyorum çünkü cidden öyle düşünüyorum. biliyorum ki o kişiye nefret beslesem kin gütsem o nefret beni mahvedecek. ama bir yandan da düşünüyorum acaba yanlış mı yapıyorum diye. bakıyorum insanlara, kendilerine yanlış yapanlar hayatlarında olmasa bile öyle bir hırsla nefret ediyorlar ki acaba ben bana kötü davrananlara nefret hissetmeyerek kendime saygısızlık mı ediyorum diye düşünüyorum :/
mesela babam hep şey der. "sen insanların senin hakkında düşündüklerini önemseyerek, onların cümlelerine anlam kazandırıyorsun. kendi vicdanın rahat olduğu müddetçe istediğin gibi yaşa." evet haklı ama bir nebze de olsa bu kötü insanlarla uğraşılması gerekmez mi? sessiz sakin biriymişim gibi anlattım ama asla pısırık bir insan değilimdir. haddini bildirmem gereken biri olduğunda çok güzel bildiririm, sadece o negatif duyguları hissettiğim zaman çok düşüyorum, salıyorum o yüzden direkt. ikilemdeyim acaba kin tutmayarak onlara iyilik mi yapıyorum diye. bu arada negatif duygu beslemiyorum dedim ama bir kere hayatımdan birini çıkartırsam tam çıkartırım. kesip atıyorum direkt yani. siz ne düşünüyorsunuz?
