sizce eğitim hayatı mı iş hayatı mı daha stresli? ekonomik açıdan sormuyorum günlük rutin olarak cevaplar mısınız?

1. Tabii ki is hayati. Egitim hayatinda siz egitim almak icin bir kuruma giriyorsunuz egitimciler gunun sonunda gecmissiniz kalmissiniz umursamaz. Performans borcunuz onlara degil kendinizedir. Ister uzatirsiniz, ister yaz okuluna kalirsiniz, ister dusuk nota razi olur onunuze bakarsiniz. Is hayatinda ise isveren size para verdigi icin performans borcunuz o kisiyedir. Kafaniza gore aman bugun derse girmeyin dersiniz ama ise gitmeyeyim diyemezsiniz en basitinden. Isin durumuna gore gece aralar, gunduz ararlar, haftasonu ararlar. Az once bombok bir sebep icin beni aradilar mesela ise baglanip 1 saatimo harcadim. En baba okullarin bile sinav donemi, odev donemi vs bellidir en azindan. Yazin bir tatili olur kafaniz rahat eder. Is hayatinda tatile gitsen de aranmayacaginin garantisi yok.

2. İş hayatında genel orta düzeyde stres, okulda da vize final zamanları zamansal yüksek stres oluyordu bende

3. Ben Ankara hukuk mezunuyum. Okuldayken özellikle final dönemlerinde çok zor olduğunu düşünürdüm.

Sonra ise başladım birkaç yıldır ıstanbul'da çalıyorum. Yaşlanacağımı göreceğimi düşünmüyorum böyle devam edersem.

4. Ben bölümümle ilgili olan sevdiğim işi yapıyorum. Ama mesela çoğu kişi de bu işi hiç sevmez onu belirteyim. Yani sevme konusu çok kişisel bir durum. Okulda açıkçası sürünerek okudum. bölümü okumak zor gelmisti, öyle cook aşırı zor bir bölüm de değildi. Düzenli çalışırsan yaparsin. Proje hazirlamazdik, ekip kurup sabahlamak gibi seylerimiz yoktu. Yani lisede nasil çalışıyorsan aynı şekilde okumak yeterdi ama ben pek o işleri beceremediğim için acı çekerek bitirdim. Bir de tabi öğrencilik fakirliktir. İşte bu sebeplerden dolayı okulu bitirip hemen iş hayatına atılmak için can atıyordum. Kpss ye çalışamadım çünkü artık cok bunalmistim.

Kendimi hep özel sektör için geliştirmeye çalıştım. Sadece ilk girdiğim işimde ağzımın payını aldım. Bir tek o sene çok ağladım, iş hayatı bok gibi deyip durdum. Simdi düşününce tabi benim toy oluşumun etkisi vardı ama çalıştığım insanlar şansıma iğrenç yaratıklardi. Onlar yüzünden iş kolumu değiştirdim. Sonraki yıllarımda da bu tarz insanlarla karşılaştığım oldu ama artık onlarla nasil mücadele etmem gerektiğini bildiğim için beni eskisi kadar kötü etkilemediler. Simdi şükürler olsun güzel bir şirkette güzel insanlarla tatmin edici bir maaşa çalışıyorum. Maaşım biraz geç yükseldi ama hala bekar olduğum için bu büyük bir sorun olmadı. Paramı mantıklı harcamak bana kazanç sağladı. 3 kez iş değiştirdim, her biri büyük stresle yarattı, ilk 6 ayları hep zordu ama bu insani diri tutan bir durum. Sonrasında rahat ediyorsunuz. Bir de sürekli daha iyi şartlarda çalışmak için ayrildiysaniz daha ne olsun?

Ez cümle eklemek gerekirse ne yapın edin mutlu olacağınız bir iş ortamı ve şartlar yakalamaya çalışın. O zaman profesyonel hayatın hepsinden güzel olduğunu görüyorsunuz.

5. İş hayatı tabii ki. 2 vizeye çalıştı diye ağlayan tipleri çok renkli günler bekliyor profesyonel hayatta .d ben de öğrenciyken öyleydim bu arada. Sürekli yoğunluktan şikayet ederdim ama işe başlayınca gördüm neyin ne olduğunu. Tıp falan okumuyorsanız öğrencilikte çektiğiniz stres hiçbir şey arkadaşlar. Şikayetlenmeyi bırakın ve bomboş hayatınızın tadını çıkarın bence. Çünkü gerçekten hiçbir şey yapmıyorsunuz 

6. is hayati. okul cok kolay ya hem okuyup hem calismiyorsan her gun sistematik sekilde 1 saat de olsa tekrar ve odev yaptigin muddetce izi pizi yani hicbri zorlugu yok. tek derdin ogretilen seyi ogrenmek? jfjejc is hayatinda milletin nazi kaprisi gecim derdi surekli rekabet ayyy korkunc

7. İş tabii ki ben de zaman yönünden yanıtlayayım, isterseniz derse girersiniz, istemezseniz girmezsiniz. Geç kalsanız sorun olmaz, birinin suratını çekmezsiniz. İş hayatında kilitsiniz! Hasta olsanız kanıtlamak zorundasınız, geç kalsanız kanıtlamak zorundasınız, mesai saatlerindeki işinizi gayet rahat halledebilirsiniz. Uyuyakalsanız sorun olmaz, iş hayatında sorun olur. Çevre açısından da selam vermeyeceğiniz kişilerle proje üretmek zorundasınız, iyi geçinmek zorundasınız. Bu kısım özellikle beni yaşlandıran kısım...Okul döneminde istediğiniz kişiyi siz seçebilirsiniz. 

8. Bölüme ve mesleğe göre değişir. Benim için eğitim hayatı çok daha stresliydi. okuduğum bölümün işini yapmıyorum. Kendi işimi yapıyorum, stres düzeyim minimum.

9. Çalışırken doktora yaparak kombo yapıyorum. Bence en en zoru bu. Çalışırken okumak.

Bence lisans eğitimi tıp ve mühendislik gibi bölümler değilse iş hayatından çok daha az stresli. Sadece o eğitim esnasında daha yaş küçük, insan hiçbir şey görmediği için o dönemde zor geliyor. İş hayatına girip alasını görünce aman canım lisansta gözümde büyüttüklerim hiçbir şeymiş diyor insan. Her yaşın zorluğu farklı. Ama zaman geçtikçe anlıyorsunuz. Hayatın işleyiş şekli bu.

10. iş hayatı. çünkü hiçbir şeyi erteleyemiyorum, kafama estiğinde devamsızlık yapamıyorum, sürekli resmiyet ve ciddiyet var

çalıştığım yerde. çok fazla sorumluluk alıyorum gibi gibi uzar gider, erken yaşta öğrenciliğin içinden kopup direkt iş hayatına atıldım net görebiliyorum arasındaki farkı maalesef :( ama şöyle bir yanı da var ailem çok baskıcıydı okul hayatında onlara bağlı olduğum için çok stresleniyordum haliyle. şimdi batsam da çıksam da kendi başımayım bu daha özgüven ve huzur veriyor o açılardan benim için farklı.