yeni
popüler
    sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (14)
    • medya (0)

    1. Kendim için konuşacak olursam hiçbiriyle kafa yapım uymuyor. Samimiyetsiz “ehem ühüm” diye gülmek zorunda kalacağım muhabbetleri sevmediğim için eve geldiklerinde kendimi odaya kapatıp çıkmıyorum ilişkimiz kötüyse sorun onlarda değil bende,daha iyilerine laikler.

    7 şubat 2018 04:38

    2. Birkez daha dünya'ya gelirsem, ve o zaman seçme hakkı verilirse, asla ama asla yakınlarından bile geçmek istemeyeceğim topluluk... Farklı dinin, farklı ırkın, farklı ülkelerin insanı olsaydık keşke. Keşke hiç olmasaydınız...

    7 şubat 2018 09:53

    3. Görüyor ve arttırıyorum;  ‘akrabalık ilişkilerinin olmaması’

    7 şubat 2018 20:31


    4. kötü olacaksa hiç olmaması yeğ olan şey.

    zaten akrabalık/akrabacılık ya da sırf kan bağı ve yaş hiyerarşisine dayalı bu ilişkiler bana çok eskide kalması gereken şeyler gibi geliyor; kendin anlaşırsın, kafan uyuyordur görüşürsün/seversin başka, sırf aynı kandan gelip, aynı soyadı taşıyorsunuz diye birilerine tabiri caizse ömür boyu katlanmak başka. 

    hayır babama artık orta çağda yaşamadığımızı, ailemizin diğer üyeleri olmadıkça sokakta aç kalmayacağımızı dolayısıyla onlara çok da ihtiyacımız olmadığını senelerdir anlatamadım gitti ya ona üzülüyorum. 

    7 şubat 2018 21:41

    5. (bkz: insan ilişkilerinin şahsi menfaate dayanması ).

    7 şubat 2018 22:03

    6. Akrabalarımla ilişkilerim iyi olduğu için bana kendimi ezik gibi hissettiren başlıktır. Hiç cool olmadığım ya da tüm sülale cool olmamız gerçeği. Acaba hangisi?

    8 şubat 2018 21:39

    7. 2.dereceden akrabalarımı (hatta çok sevdiklerimi bile) bayramda seyranda ararım anca (o da aklıma gelirse), çok vefasızım. bu yüzden kötü değilse bile akrabalık ilişkilerim zayıftır ki hiç övünülecek bir şey değil bu.

    misafirliğe gitmeyi bile canım istemez çünkü ev oturmasını sevmiyorum. kendi evim veya arkadaşlarımdan birinin evi değilse aynı ortamda 1 saatten fazla kalırsam afakanlar basıyor; hele bir de kalabalıksa ev..

    9 şubat 2018 14:15


    8. akrabalarımın genelini sevmem. sevmek için bir sebebim yok. yalnızca anne-babamın kardeşleri olması yeterli bir sebep değil benim için. insanları sınıflandırırken dünya görüşünü, nezaketiniz ve siyasi duruşunu göz önünde bulundururum, akrabalarımın geneli bu sınıflandırma ile benim sevgi çemberimin dışında kalıyor. onlar da benim mesafemi kabullendi seneler sonra neyse ki. arayıp sormuyorsun diye tavır yapan, trip atanım artık çok olmuyor.

    ayrıca; “Bence insan, yakınlarını sevmek olanaksızlığıyla birlikte doğar. Akrabalar arasındaki sevgi bu bakımdan iğrençtir. Hak edilmemiştir çünkü. Sevgiyi hak etmek gerekir.” -dostoyevski

    9 şubat 2018 16:01

    9. Açıkçası sırf kendi kontrolümde olmayan bir kan bağı yüzünden kimseye sevgi beslemek zorunda olduğumu, yaptıklarına katlanmak zorunda olduğumu düşünmüyorum. Zorunlu ortamlar dışında akrabalarımın birçoğu ile mesafeli bir ilişkim var. Yakın veya uzak akrabalarımı seçerken böyle bir insan arkadaşım olsun, onunla vakit geçirmek ister miyim diye bir kıstasım var.

    Tüm çocukluğum ergenliğim akraba kavgalarıyla geçti. Çocuktum ailemle yaşıyordum mecburen katlandım. Bir sürü psikolojik etkileri hala üzerimde. O yüzden artık kendi yaşamımda onlara pek yer vermek istemiyorum.

    9 şubat 2018 17:48

    10. Bu başlık bana ''mary and max'' adlı animasyondaki bir repliği hatırlattı: " akrabalarımız tanrı vergisidir, ama neyse ki dostlarımızı kendimiz seçebiliyoruz."

    Not: bir yerlerde paylaşmak isteyen süslüler için (link: https://mobile.twitter.com/sinefesto/status/722395306617344002 görsel)

    9 şubat 2018 20:19