şimdiye dek hiç sevgilisi olmamış süslüler kaç yaşındasınız ve sizce neden olmadı?

1. soru bu değil ama... muhafazakar değildim, ilk sevgilim 26'da oldu. sonra da ardı arkası kesilmedi yürüyenlerin.

2. 21 yaşındayım. Benden hoşlananlar oldu, benim hoşlandıklarım oldu ama hiç sevgilim olmasını isteyeceğim birisiyle karşılaşmadım henüz. Laf olsun diye olmasının da bir anlamı olduğunu düşünmüyorum. Bu durum beni üzmüyor da zaten sadece bazen güzel bir çift görünce özeniyorum ama tam tersini de gördüğümde halime şükrediyorum iyi ki yalnızım diye. Öyle yani...

3. Süslüler en azından teklifler almışsınız. Hiç teklif almamak veya buna benzer bir flört yaşamamak özgüveni o kadar yaralıyor ki.. keşke benim tercihime kalsaydı bu. Teşekkür ederim yanıtlarınıza 

4. 23 yaşındayım aşırı hayalperestim. İki yılda bir deli divane platonik olur kendi çapımda acı çekerim. Karşılıklı aşk falan dünyanın en imkansız şeyi gibi geliyor. Düşünsenize birine aşık oluyorsunuz o da size oluyor falan. Aman yarabbim inanılmaz bir şey bu

5. 20 yaşındayım

hem ben istemedim hem de olmadı, çabalasam olurdu mutlaka ama hep kaçtım, sevdim sevilmedim seveni sevemedim canımdan bezdim aman sendromu. bir de asosyal ve içine kapanık biriyim. ilgi gören biri olmadığım gibi çoğunlukla isteyerek veya istemeyerek friendzone içine girerim.

6. Arkadaşım 23 yaşında daha teklif eden olmadı. Sağda solda kulağınıza gelir ya şu kişi şundan hoşlanıyor diye, o bile olmadı. Benim ilk normal ilişkim 21 yaşıma az kala olmuştu. Onunla da ciddi gidiyor.

7. 20 yaşındayım, en son biri benden ortaokulda "hoşlanmış" o çocuk herkese yürüdü o yüzden sayılmaz. Yani hiç benden hoşlanan bana aşık olan olmadı.

Arkadaşlarımdan hep iltifat alırım, dikkat çekiciyim genellikle kıyafetlerim ve makyajlarımla, bakışları toplarım. kendime de yakıştırırım. "güzel kız" grubuna giriyorum anlayacağın. ama pek anlamı olmuyor bunun aşk meşk konularında. ha ama konuşmam falan insanları çekmez. bazen eğlenceliyim bazen değil kısacası insanların takılmaya bayılacağı bir tip değilim insanlara güvenimin az olmasından dolayı yanlarında çok özgür davranamıyorum çünkü.

arkadaşlarım "ne güzel işte aşk dert" diyorlar ama hayır ben aşık olmak istiyorum çünkü insanı gerçekten yıpratıyor. Bende bir şey mi eksik? ben farklı mıyım? bunları kendime sormaktan sıkıldım.

ben de hiç aşık olmadım. aşık olabileceğim bir insan deyince aklımda beliren bir şey yok. ama aşka umudumu kaybetmiş biri de değilim. insanlar aseksüel olabilirsin diyor ama sevgilisi olan aseksüel arkadaşlarım var gayet de aşık.

ve neslimiz ilişkilerinden tiksiniyorum, özellikle erkeklerin kızlara sadece yatağa atma niyetli yaklaşmalarından. en yakın arkadaşım 1 sene boyunca bir çocuğa aşıktı ve görsen tanrıça gibi bir kız gerçekten çok güzel ve içi de öyle. 2 kere açıldı ikisinde de reddedildi. 1 senenin sonunda çocuk ona niyetini açıkça belli eden bir kızla çıkmaya başladı. erkek orospusu imiş yani. o yüzden dua ediyorum aşık olacağım insan mümkünse erkek olmasın diye.

kaderciyim biraz da, hayatı çok akışına bırakırım ne olacaksa olsun deyip yaşarım. bekliyorum o yüzden bana aşık olacak ya da benim aşık olacağım insanı. umarım ikimiz de artık karşılaşırız.

8. Süslü tamamen aynı durumda olduğumuzu söyleyebilirim.

22 yaşındayım, 23 olacağım neredeyse. Sevgilim olmadı. Birinden hoşlandım, teklif etti, tanışma aşamasında olmayacağını farkedip konuşmayı kestim.

Ben de kötü hissediyorum bazen, yalnız hissediyorum falan ama buna yapacak bir şey yok sanırım. Maalesef

9. 20 yaşındayım. nedeni benim fazla hayatıma odaklanmam. Önce lise hazırlık, sonra üni hazırlık derken hep bir şeyler ödün verdim ve kendime odaklandım. Şu an ünideyim ödün vereceğim bir şey yok ama hala noksanlıklarıma odaklanmaktan dışarıya bakmıyorum. Sevgili dediğimiz olay insan ilişkilerine karışmakla alakalı. Karşıyı düşünmek biraz da kafanın boş olması.

10. lisede gündemim değildi. üniversiteyi 16 yaşımda kazandım. oradaki tipler de bana göre garipti ve çok dedikodu dönüyordu. ilgimi çeken kimse olmadı. ben de kimsenin dikkatini çekmiyordum. ama başka ortamlardan tanışıp date çıktığım oldu. hiçbirinin devamı gelmedi. daha doğrusu ben date sanıyordum onlar ons kafasınaymış, çooook sonra uyandım. sonra facebook'ta biri mesaj attı. ortak arkadaşlarımız varmış ve kafa dengi olduğumuzdan bahsedip duruyorlarmış, tanışmak istemiş. ama bana bunları sonradan anlattı. 1 hafta sonra yanıma geldi (ben izmir'de, o eskişehir'de). 6 ay yanımdaydı ama sonra gitmek zorunda kaldı. gittikten sonra da koptuk, o başka kadınlarla birlikte olmuş. benim heyecanım geçmiş, bu muydu yani düşüncesi gelmişti. bu arada 3 kişi baya baya yürüdü; biri abartılı hediyelerle evlenme teklifi etmişti. ama birkaç ay sonra başkasına aşık oldum. ilişki içindeyken de teklifler devam etti. iş için sadece mailleştiğim insanlar bile iletişim kurmaya çalışır oldu. sosyal medya da kullanmıyorum ki görüp beğensinler. zaten öyle pek güzel de değilim.

peki ne yaptın derseniz aslında hiçbir şey yapmış hissetmiyorum. sadece içimdeki mızmız çocuğun yerini ne istediğini bilen bir kadın aldı. ilk sevgilimle birkaç yıl sonra karşılaştığımızda tanıştığımızda afacan bir çocuk gibiydin, şu an karşımda dişilik akan bir kadın var demişti.