25 yaşından sonra hayatınız bitmiş gibi hissediyor musunuz?

1. yok lan manyak. başka işe geçersin, günün şenlenir. bilemezsin.

2. neredeyse 40 yaşındayım ve hayatımın bitmiş olduğunu filan hissetmiyorum. hatta yeni başlangıçlara da hazırım ve hayatımda yolunda gitmeyen şeyleri düzeltmek için uğraşıyorum. klasik olacak ama keşke şu aklımla şu an 25 yaşında olsam da üniversite sınavına tekrar hazırlansam. eğer şu an bu olumsuz düşünce yapısından çıkamayıp kendinizi bırakırsanız eğer ömrünüz varsa 10 sene sonra: "25imde ne kadar gençmişim, keşke cesur da olabilseydim" diyerek üzüntü duyacaksınız.

3. 60 yaşında emekli olacaksın. daha 35 yıl çalışacaksın yani. 2 yıl master ya da 4 yıl lisans için geçireceğin süre, bir ömür boyu çalışacağın iş için ne ki.

ben 33 yaşındayım. o yüzden bana göre 25 yaş için geç kalmışlık hissi çok anlamsız geldi çünkü daha her şeyin başındasın.

Düşünsene tıp bile okusan uzmanlık bitir 10 yıl falan daha 35 yaşında olacaksın! çok genç ve enerjiksin, çocuğun da yoksa hala önünde her türden değişim için manevra imkanın var !

kendini çevrenle kıyaslama. Ben de bulunduğum sektöre 24-25 yaşımda girdim.

4. Hayatım 25ten sonra başladı. Tabiki abartıyorum ama uzun zaman çok istediğim şeylerden vazgeçtim ve en son çare nasılsa cepte dediğim şeyler bile olmadı sonraki yıl çok da istemediğim ama cepte diye gördüğüm şeye başladım. Yine kendime yakışır şekilde devam ediyorum. Aynı zamanda nasılsa olmaz derken 4-5 ay önce istediğim bir işe girdim. Çalıştığım insanları, ortamı ve yaptığım işi seviyorum. Romantik anlamda inanılmaz mutlu bir ilişkim var şu an bu da tam şu an başladığım işin sınavları sırasında gayet doğal bir şekilde gerçekleşti. Ve bunların hepsi ben birçok şeyden artık vazgeçmiş önüme ne gelirse artık hayatımı onunla idare ederim dediğim zamanlarda oldu. Şu an 27 yaşındayım birkaç ay sonra 28 olacağım.

Şimdi bunları anlama sebebim hayatta hiçbir şey için geç olmadığını söylemek için. Etrafımda benimle birlikte başlayanlara bakıyorum mesela. Çünkü akademi peşinde koşarken kariyer anlamında hep çok geç kaldığımı düşünürdüm. Benimle başlayanlar hep benzer yaşlarda. Üniversiteden mezun olup direkt işe girmiş az insan var. Yaş ortalaması 25-28 genellikle tabiki daha gençler daha büyükler var. Ama hiçbir şeye geç kalmadınız, kimseden daha eksik değilsiniz. Hayatınızın bu dönemi daha zor geçiyor olabilir ama her zaman öyle olacağı anlamına gelmez bu. 

5. 40 yaşındayım, daha hala yeni başlangıçlar için hevesim var. 

Ama 25-30 arası zor bir dönem, geç kalmışlık ile yetişememek hissi arası. 

6. 24 yaşında ikinci üniversitesine başlamış biri olarak yazıyorum bu cevabı; hayatımın hiçbir döneminde kendimi bu kadar mutlu ve huzurlu hissetmemiştim.

"Acaba"larla çıktığım yolun sonu "iyi ki"lerle dolu :)

7. çok teşekkür ederim herkese.. gerçekten de bir önceki yanıttaki gibi geç kalmışlık ve yetişememek hissinin ortasındayım tam anlamıyla. 3 senedir çalışıyorum, ama mutlu olmadığımı fark ettim. hep psikoloji okumak istiyordum. biraz düşüneceğim ama cesaret edebilir miyim bilmiyorum.. ayakları yere basan bir karar vermeliymişim gibi hissediyorum.

8. 26 yaşındayım her şey bok gibi geliyor bana da süslü. 40 yaşındayım öyle hissetmiyorum yazan süslüler eminim iyi niyetliler ama onlar gençliğini bizim kadar zor yaşamadı. Elbette zorlukları vardı ama kpss ile kolayca atanabiliyorlardı mesela. İş imkanı çok daha fazlaydı alakasız işler için 50 tane yabancı dil istemiyorlardı. Sevgilimin babası mesela hep Tuborg gibi büyük sirketlerde yönetici pozisyonunda çalışmış adam lise mezunu yabancı dil falan hak getire. Hayvan gibi para kazanmış evini yazlığını her şeyini almış bankada parası var. Ben üniversite mezunuyum İngilizcem var çağrı merkezinde çalışmak zorundayım nasıl koruyayım motivasyonumu? Benim ev, araba vs almam mümkün değil çalısarak. Kendi alanımda iş bulmam mümkün değil çünkü her yer en az 5 yıl tecrübe istiyor özel sektörde artık. Kpss ye hazırlanamıyorum cünkü en az 98 falan alamazsam bir sene boşuna çalışmış olacağım. Kazandığım parayla bir şey yapamıyorum evlilik için biriktiriyorum bir Türk kahvesi fincanı seti bile 150 liradan başlıyor. Gençliğe umut edecek bir şey bırakmadılar ki

9. A8 süslü o kadar haklısınız ki... gençlik çok yıprandı, sürekli gelecek kaygısı içerisindeyim. Sosyal medyanın, ekonominin, iyi bir iş bulmanın zorluğuyla 22 yaşımda boğuşuyorum. Ben de kpss'ye hazırlanacağım ancak bölümü istediğimden bile emin değilim, tekrar okul okumaya da mecalim yok. 

10. Evlendikten sonra hayatım bitmiş gibi hissettim ben