ailenizin size haksızlık yaptığını düşündüğünüzde hala ailenize yaranma motivasyonunuz nerden geliyor?

1. 1. Örnekte maddi anlamda kötüler ama babası içki içen bir tip.

2.de anne baba öğretmen-asker çocuğu.

Bilemedim yani maddiyatla alakalı değilmiş gibi geliyor bana.

Tarif edemediğim,anlamlandıramadığım bişey var.

Hiç mi insan onlar anne baba ben çocuğum demez? Ben mi istedim dünyaya gelmeyi demez? 

Sanki bazıları kendini ailenin kurtarıcısı olarak görüyor da neden? Anlayamadım

2. Toplumda kimsesiz görünmemek için olabilir mi sizce? Benimde bir ailem var diyip ailenin kendisini dışlamaması için her tür yardımı yapmak?aklıma bi bu geldi

3. Sen değilsen sana niye dert oldu bu kadar?

4. Ben okurken ailem maddi olarak hiç destek olmadı, işsiz kaldığımda yediğim yemeği bile çok gördüler. Durumum düzelince farkında olmadan yaranmaya çalıştığımı fark ettim. Kendimi ispatlamaya çalışıyormuşum, takdir edilmeyi bekliyormuşum. Bunun farkına varınca kendimi iyileştirdim tabii, artık öyle davranmıyorum

5. Anonim 5 teşekkürler aradığım cevap sanırım bu anladım çok teşekkürler.iyi bakın kendinize,siz iyi olmadan etrafınızdaki kimse iyi olamaz zaten.

6. Deveye diken insana siken yaranir. Bunun tam tersi de ailede ne kadar besa bela ise yaramaz aileye yapmadigini birakmayan evlat varsa o sevilir.

7. Anonim 7 soruyu sorarken hiç kız-erkek ayrımı yapmamıştım ama düşününce bu bahsettiklerim hep kız çocuktu.doğru.erkekler doğdukların an zaten erkek olmakla kendilerini otomatik olarak kanıtladığına inandırılıyorlar.kız çocukları ise ne yapsalar kendilerini kanıtlama peşindeler.bu da bir bakış açısı kazandırdı.

Tam olarak anladım sağolun

8. Geçen burada bir soru vardı kızın evli ablasına ev alınacakmış, kıza kredi çek baskısı yapıyormuş ailesi. Ama Kız nişanlanacakmış ve ailesi destek olamayız demiş. Kıza gelen cevaplardan birisi ailenle görüşme gibi bişeydi kız da carlamıştı ailemi niye görmeyeyim diye dkfkfkf aklıma direkt o soruyu getirdi bu soru. 

9. bazı aileler çocuklarını kendi ebeveyni sanıyor süslü. mesela benim ailem öyle. çok büyük yokluk içinde büyüdüm, babam çalışmaz eve para getirmez çalıştığı zaman da o parayı bize vermezdi. annem de babama nefretinden beni sevmezdi. hiç ders çalışma ortamım rahat bir günüm olmadı. hayallerimdeki mesleği okuyamadım dayaktan şiddetten bırak okulu bir gece rahat uyusam yeter diyordum. öyle böyle bir üniversite bölümü kazandım üniversitede kendim çalıştım burs aldım geçindim. mezun oldum saçma sapan işlerde çalıştım bu süreçte annemin benden istekleri başladı, sürekli kendine bir şeyler istiyor ama değeri yüksek şeyler. mesela ben fantom süpürge kullanıyorum o bana dyson alacaksın diyor falan.. bana hayatım boyunca güzel kızım diyip bir kere içinden sevmemiştir. bir tane bile hediye almadı bana mesela. doğum günlerimi bilmez. bazı aileler böyledir işte. sen vicdan yapar üzülür onların istekleriyle uğraşırsın. geçen hafta ben hastalandım tansiyonum yükseldi annem evdeydi anne bana bir şey oluyor yardım et dedim mutfakta müzik açmış sigara içiyordu bir şey olmaz dedi umursamadı. ben kusmaya başladım baygınlık geçirdim iki gün düzelemedim. işte o an artık hayatım boyunca onların bana asla o beklediğim şeyi vermeyeceğini anladım "sevgi". sevilmek için belki de bu derece çabalıyoruz onlar için. artık bende de bitti içimde her şey kırıldı. onlar için çabalamayacağım.

10. Anonim 9 çok üzüldüm senin için ama belli ki güçlü bir kadınsın.zararın neresinden dönsen kardır.yetiştirilme tarzı,vicdan,sevgi arayışı vs demek olay. Böyle bir soruyu sorup birilerini üzdüysem affola. Ben empati yapıp kafamı çalıştıramadıydım.ama anladım,amacım yargılamak değil anlayabilmekti.anlamama yardımcı olan herkese çok teşekkür ederim.umarım hayat sizler için çok iyi olur bundan sonrasında.