benim gibi olan var mı süslüler?
25 yaşındayım. üniversite mezunuyum 1 yıldır işsizim. kendi mesleğim şurada dursun bir beden işçiliği yapabileceğim bir iş dahi bulamadım. neyse.
ben de bir şey var.
motivasyon eksikliği mi,
hevessizlik mi,
bikmislik mı,
her şeyden elini eteğini cekmislik mi bilmiyorum.
ne kimseyle konuşasım geliyor,
ne görüşmek istiyorum,
ne bir iş istiyorum,
ne bir eş/sevgili. olursa tabi ki olmaz demem ama niyetim yok, illa olsun diye çırpınmıyorum. (okuldan ilk mezun olduğum sıralar maddi durumdan dolayı çok iş baktım hala da aramaya devam ediyorum elbette ancak önceki gibi çok istekli değilim artık. olmayışını mı kabullendim, illaki bir şekilde olacak deyip sakinleştim mi bilmiyorum.)
umutsuzluk değil bu. ama umut da yok.
depresyon değil.
hayal kurmuyorum, geçmişte yaşamıyorum.
andayım ama mutlu da değilim çünkü beni mutlu eden bir şey yok.
önceden telefonum eski model, kıyafetim az, gençliğim evde geçiyor, yaşım geçiyor vs diye üzülürdüm şu an üzülmüyorum. umursamıyorum. kabullenmişlik var.
içsel bir huzursuzluk kaygı vs yok yüklerimden arınmış gibi hissediyorum geçmişe nazaran.
ama kendimi düşününce n'olacak böyle diyorum. 25 yaşında insan böyle mi olur ya da kendim için bir şey mi yapmalıyım diyorum.
kendimi düşünmezsem bir şey yok.
bilinçli olarak düşünüyorum bunu istemsiz değil. istemesem düşünmem yani.
hayatım çok kötü, bk gibi diyemıyorum çünkü öyle değil. ama süper bir hayatım var da dıyemıyorum. beklentım sıfır, ne bir adım ileri ne bir adım geri.
var mı benim gibi olan?
