1. Merhaba, biraz uzun yazıyorum, ayrıntılarda boğulmak istemeyenler için özet sonda.
20 yıllık bir arkadaşım var, lisede en yakın arkadaşımdı, zaman zaman kopsak da hep iletişimde kaldık. Kimi zaman o bana geldi kaldı, kimi zaman o ben ona gittim farklı şehirlerde yaşadığımız için yüz yüze görüşemesek de telefonda çok sık konuşuruz. Hemen her gün mesajlaşırız. Çok zor günler geçirdi, hep destek oldum, yanındaydım, 1 senedir evlenme arifesinde sürekli sorunlar çıktı, hep yardımcı olmaya çalıştım, söz, nişan, düğün, ev alış verişi saatlerce konuştuk, liste yapıp yolladım hatta, bilmediği için şunu şu markadan al, şuralara bak gibi, kıyafetlerini seçmesi için yardımcı oldum, erkek bohçasını bile beraber hazırladık. En son istemeye 2-3 hafta kala ben anladım ki nişana beni çağırmayı planlamıyor, sürekli başka bir arkadaşı var ondan bahsediyor, işte o gelecek, ona nereden kıyafet bulabiliriz, sen nerelerden alış veriş yapıyorsun, işte tepsiyi o tutacak, o bana yardım eder, resim çekinmeye giderken o olacak zaten yanımda filan demeye başladı, açıkçası çok bozuldum. İsteme benim yaşadığım şehirde olacak, ailesi burada, evlerimiz arasında 2 cadde var, bu kadar samimiyiz, yakınız ve beni nişanına çağırmıyor. Ben çok bozulduğum için bir daha aramadım, son hafta aradı kuaför bulamamış ben de kendi kuaförümü söyledim, konuştum ayarladık. Nişan günü aradı ki ayakkabıda sıkıntı çıktı, elbisenin altı uzun kaldı elbiseyi yaptıramadım çok vaktim yok iyi bir terzi biliyor musun diye. Sürekli işi düşünce arayan, güzel gününde yanında beni görmek istemeyen birisi demek diye düşündüm. Başka birisi olsa umurumda bile olmaz, ama benim en yakın arkadaşlarımdan birisi diye gösterdiğim, sabah akşam nişanı düğünü hakkında konuştuğumuz bir insanın en azından nezaketen beni davet etmemesi çok üzdü beni. Aile arasında oldu, 15 kişi filan vardı toplam, hani kalabalık olmasın dese öyle bir durum yok, arkadaş olayı desen başka arkadaş çağırdı zaten. Bir de nişandan sonraki gün aradı ki yarın dönüyorum dönmeden seni göreyim diye. Müsait değilim dedim görüşmedim. Açıkça söylemeyi düşünüyorum şimdi, beni sevmediğini düşünüyorum, bu kadar önemli ve güzel bir günde beni yanında görmek istemediğine göre bana değer vermiyorsun demek istiyorum.
Özet: 20 yıllık sabah akşam konuştuğumuz en yakın arkadaşlarımdan birisi beni nişanına çağırmadı, benden başka davetli arkadaşı vardı ama, ben de bozuldum. Haksız mıyım ? Siz olsanız yakın arkadaşınız sizi davet etmese üzülür müydünüz ?