kiloluyken flört işleri ?

1. selam süslüler, aslında pek soru gibi olmayacak ama dertleşmek için açtım aslında biraz da. birkaç yıldır kiloluyum, birden aldım ve uzun yıllardır flörtleşme yaşayamıyorum ve gerçekten çok özledim bunları. sadece bunu değil, kendime beğenerek bakmayı bir şeyleri yakışacağını bilerek giymek makyaj yapmak saç yapmak filan bunları o kadar özledim ki..

şu an kilo verme aşamasındayım ve bir şey almıyorum masraf olmasın diye. çünkü vermek zorundayım böyle kalamam ve bir de bu kiloya kıyafet alamam. ben de hep eşofman olduğu pek belli olmayan eşofmanımsı şeylerle takılıyorum bol bol giyiniyorum filan.

bu durumdan kurtulacağım yakında az kaldı, kilo verme çalışmalarım iyi gidiyor biraz biraz veriyorum.u an içimde aşırı bir istek var bu konularda sebebini bilmiyorum, geçen hafta birini gördüm okulda ve oturdum ağladım gerçekten. uzun zamandır çok beğendiğim biriydi ve ilk defa sohbet etme imkanımız olacaktı. eski görünüşümde olsaydım kesin muhabbeti uzatır bir şekilde devam ettirmeye çalışırdım. ama ben sadece o an bitsin istedim, muhabbet ihtimalini de yok ederek.

flört etmeyi, o için kıpır kıpır oluşunu, bakışmayı, beğenilmeyi filan çok ama çok özledim. şimdi bakmaya bile çekiniyorum bu niye bakıyor derler diye.. siz böyle şeyler yaşadınız mı sorum bu, yaşadıysanız nasıl sabrettiniz? bu bir süreç biliyorum, böyle günlerin geleceğini de görüyorum da bilmiyorum o kadar uzun zamandır eşofmanlardan çıkmadım ki bu aralar dank etti bu durum, hep içten içe üzülsem de o uzaktan, kendi hayal dünyamda kendi kendime beğendiğim kişiyle gerçek hayatta gerçek bir iletişim kurma ihtimali olunca hemen kaçtım o durumdan. ana sebep bu değil de işte yaşayan anlar sanırım durumumu.. her türlü yorumunuza açığım, sizleri çok seviyorum

2. Bence mesele kilolu olman değil süslücüm, bu sebeple kendine değer vermemen. Kilolu veya zayıf olman senin sosyalleşmeni veya flört etmeni engellemez ki. Sonuçta sen yine aynı sensin, kafa yapın olsun düşüncelerin olsun hoşuna giden şeyler, hobilerin seni sen yapan şeyler bunlar üzerine giydiğin şeyler yada tartıda gördüğün rakam değil. 

Ben erkek arkadaşımla 95 kiloyken flörtleşip sevgili olmuştum hiç bir zaman kilomla ilgili laf söylememişti ama bel fıtığım sayesinde 20 küsür kilo verdim sonradan. 1 seneyi geçti hala beraberiz bana her seferinde kilo vereceksen kendi sağlığın için ver ben seni sen olduğun için seviyorum der.

Sonuç olarak önce kendine değer vermelisin, kendi üzerine bu kadar gitme bence. 

3. @2. anonimcim haklısınız da işte ben kendi eski halimle şu anki durumdan yana dert yanıyorum aslında, tabi manizer filan değildim de mesela bir erkeğe rahatça ilgilendiğimi belli edebilirdim o konuda sıkıntı yaşamazdım. şu an yapmaya çekinirim bakmaya çekinirim çünkü haddim yokmuş gibi geliyor

(yazar: ursula) muhteşemsiniz süslü, inşallah ilişkiniz istediğiniz gibi gider ve çok mutlu olmaya devam edersiniz. hem bu durum için hem de verdiğiniz kilolar için tebrik ederim. ben de 168 boya 68-70 civarları kilodayım, 75lerden düştüm. bir sene öncesinde de 80lere vardığı oldu. bütün bunlardan önce de genelde 57-8 en fazla 60ı görmüştüm. ben bütün meseleyi buna dayandırıyorum evet dediğiniz gibi kiloluyum diye kendime değer vermiyorum ama bu son derece gerçekçi bir sebep gibi geliyor, kilo gitmeden bu durum düzelmeyecek ve sadece kendimi kandırırmışım gibi geliyor... çok teşekkür ederim yorumunuz için

4. sizi çok iyi anlıyorum, aynılarını yaşadım. bir dönem acayip kilo aldım. kendimi hiçbir yere yakıştıramıyordum ne ortama ne arkadaşlarıma bu sebeple de flört olaylarına çok uzaktım. kendimi ucube gibi hissediyordum. biriyle bakışmak bile sanki dışarıdan benim adıma çok gülünçmüş gibi gelirdi. bir gün okulda bir çocuktan bir hoşlandım ama ne hoşlanma... kendimi suçladım kilolu olmasam şöyle olsam konuşurduk bir şeyler olabilirdi falan diye yine kendimi suçladım. bu çocuğa nasıl zamanında kafaya taktıysam 5 ay gibi bir sürede diyetisyen kontrolünde spor ve beslenme ile 48 kiloya düşmüştüm! tabi saç bakımları, diş bakımları, tırnaklar, cilt bakımaları, fit vücut olunca o hayal ettiğim stil, makyaj denemeleri.. (tam o sıralar sözlüğü keşfetmiştim hatta) resmen tv de kadınların dönüştüğü programlardaki kadınlar gibi bir anda evrim geçirdim :d ben bile inanamadım böyle bir şey çıkacağına. arkadaşlarım, ailem herkes soruyor napıyorsun kendine? sana bi güzellik geldi, çok güzelleştin sen vs. bir anda ortamda kilo kontrolü ile ilgili öneride bulunan insanlardan birine dönüşmüştüm :d sonra ne mi oldu o çocuk aslında benim hiçte ilgimi çekecek birisi değilmiş. hatta bir arkadaşıma o dönem anlatmıştım bu çocuktan hoşlanıyorum diye o kadar şaşırmıştı ki ''aslında pek senin tipin olacağını düşünmemişim'' deyiverince ben yine kendimi suçlayıp ona layık değilim diye gözlerim falan dolmuştu kendi kendime :d sana tavsiyem krizi fırsata çevir ben kendime o çocuğu seçerek hırs edip azim etmiştim. hatta siz ne güzel kilo vermeye başlamışsınız bile. canım süslüm siz kilodan ıbaret değilsiniz. en çok biz kendimize acımasız ve kötü davranıyoruz. umarım benim tavsiyem yardımcı olur. ama kendinizi benim gibi ortamdan dışlanmış hissetmeyin onlar bizim kuruntularımız.. ben şimdi o zamanlar yaşadıklarımı şuan ki düşüncelerimle süzgeçten geçiriyorum da çok alıngan davranmışım. kendime çok acımasız olmuşum. aman diyeyim sağlıkla kilo verin yüklenmeyin. umarım hayalinizdeki bedene kavuşursunuz. ne çok yazmışım ya!!

5. 5. süslücüm ya ne desem ki, şu an bile 3 defa okudum çok etkilediniz beni, gerçekten hayran kaldım size. iyi ki de çok yazmışsınız, çok mutlu ettiniz beni. ne kadar teşekkür etsem az. ben de siz kadar odaklanamamış olsam da aslında benzeri hisler taşıyorum diyebilirim, aynı şekilde bu durumu hırs haline getirip bir an önce kurtulabilirim aslında. ama mesela 5 ay dediniz, o 5 aylık süreçte hiç düşmediniz mi? kilo verme açısından demiyorum. o konuda bilgilerimi sağlamlaştırdım, beslenme düzenimi spor düzenimi oturttum tıkır tıkır ilerliyor. benim de sizinki kadar bir süre alacak sanırım. ama bu 5 ayda bu şekilde istekleriniz olduğunda nasıl baş ettiniz? gerçekten o kadar ağırıma gitti ki oturup ağladım bu saçma duruma. tabi orada çocuk için ağlıyor değildim bütün her şeyin sinir boşalmasıydı ama şu an o kadar isterdim ki göz göze gelince gözlerimi kaçırmamayı,hoşlandığımı belli etmeyi, konuşmaya başlamak için bahane yaratıp bunu hayata geçirebilmeyi.. bu 5 aylık süreçte bunları hiç hissetmediniz mi? ya da yaptınız mı diye sorayım yapmış da olabilirsiniz

6. süslü merhaba ben 5. anonim. ilk aylar aynı ruh halinde ilerliyordum hiçbir şeyin değişeceğine inanmıyordum ama değişmesini çok istiyordum. tamamen modum aynıydı ama efor da gösteriyordum baya bir çaba içerisindeydim sonra ayna karşısında değişimimi farketmeye başladıkça, çevrem sen kilo mu verdin dedikçe, kemeri 1 delik daha sıkılaştırdıkça, beslenme ile cildimin de toparlanmasıyla umutlarım yeşermeye başladı :d bu 2-3 ay gibi bir süreç sonrasında oldu. spor yapma sürem her geçen gün arttıkça daha çok motive oldum. biraz sabret ilk bir iki ay hemen değişim bekleme zamanla olacak. şaka değil ben kilo verdikten sonra aynı ortamda bulunup daha önce bir etkileşimim olmayan 2 insandan teklif almıştım buna çok şaşırmıştım işte. ben yine aynı bendim ama, o kişilerle belki bu şekilde gelişmese konuşmak isteyebilirdim ama bu olaydan sonra 2si de çok yüzeysel bireyler olarak gelmişlerdi. zayiflayınca da 1 yıl falan sevgili yapmadım çünkü kendimi güzel hissediyordum arkadaşlarımla ortamım iyiydi ve bekar olmaktan çok memnun kalarak yaşamıştım kendime güvenim gelmişti, ihtiyaç hissetmemiştim halbuki kilo verme motivasyonum bu olmuştu ama hiç kimseyle görüşmek istemedim. bu süreç acayip zevkli ve eğlenceli bir yol olacak emin ol, ben o değişimimi yaşadığım süreci özlüyorum inan :d eğer ben kilo verip o değişimi yaşadıysam herkes verip yaşayabilir. yazdığım kendi sürecim sizi mutlu ettiyse ne mutlu bana merak ettiğiniz sormak istediğiniz yardımcı olabileceğim bir şey olursa seve seve cevaplarım