siz de mutluluğu haketmiyor muyum sorusunu kendinize soruyor musunuz?

1. Kendi kendine mutlu olmayı öğrenmeniz lazım bence.

2. Aslında hep özgüveni yüksek biriydim, kimseyle konuşmaya çekinmezdim, kendime bakardım, kendi kendime sinemaya, konsere vs. Giderdim. Yani birilerinin bana eşlik etmesini beklemezdim. Ama artık sevilme ihitiyacı hissediyorum resmen. bu kendi kendine mutlu olma meselesi biraz kısır döngü. Evet önce kendin seviyosun kendini ama ona rağmen kimse seni sevmeyince, özel biri olarak hayatına almayınca, seni ona layık görmeyince bu mutsuzluğa sebep oluyor. En azından bende öyle oldu. Arkadaşlarıma da hadi bana birini bulun diyemiyorum. Buldukları kişi beğenmeyecek, hayal kırıklığı yaşayacağım endişesi taşıyorum. Konusu açılınca da valla kimse yok ki vs diyip geçiştiriyorlar ya da kendi ilişkileri olmasına rağmen erkeklere güven olmaz uzak dur falan diyolar. Hiçbir zaman bu kadar yalnız hissedip boş kalmamıştım. Yani illa ki ilgilenen birileri oluyordu. Resmen ben böyle yalnız hissettikçe kimse karşıma çıkmamaya başladı. Bu yüzden de ben haketmiyorum demek ki, bir şeyin cezasını çekiyorum ümitsizliğini yaşıyorum. 

3. Ben de böyleyim süslü. İlk olarak kendi çevrem ne düşünce yapıma ne davranışlarıma uygun insanlar. Sırf arkadaş olmak için arkadaş olmuşum gibi geliyor bazen. Yani pandemide onu farkettim. Onların bulduklarından asla iş çıkmıyor o yüzden. Sosyal medya malum. Bir kaç tanışmam, flörtüm hatta sevgilim oldu oradan. Ama bir oturmamışlık oluyor hep. İki tarafta birbirine güvenemiyor sanırım. Bulunduğum şehirde sosyalleşebileceğim yeni insanlar tanıyabileceğim bir yer yok. O uüzden saldım artık. Olmazsa olmasın modundayım. Demekki evren bunu istemiyor ahslabaks

4. Şu sıralar neye elimi atsam elimde kalıyor. Yani gerçekten her şey bu kadar zor olmak zorunda mıydı diye düşünüyorum. İster istemez kendimi kıyaslıyorum başkalarıyla. Sevgilisini aldatan, daha evlenmeden parmağına taktığı yüzüğü çıkarmayı düşünen insanlar gayet mutluyken ben neden yalnız ve mutsuzum? Ya da daldan dala atlayan, her haltı yiyip karşısında dürüst, tertemiz insan bekleyen eski sevgilim mutluyken, başkalarıyla olabiliyorken ben neden böyleyim?  İnsan sebep arıyor, neden sorusunu soruyor sürekli kendine. cevap bulamayınca da o treni kaçırdım bir daha öyle hissedemeyeceğim, çünkü haketmiyorum, birilerine kötü davrandım onun diyetini ödüyorum diye düşünüyorum malesef. Teşekkür ederim verdiğiniz cevaplar için <3

5. Bence öncelikle düşünme stilinizi fikirlerinizi değiştirmeniz lazım düşünceler duyguları oluşturur. 

 Erkekler (hepsi değil) daha yüzeysel eski sevgiliniz belki mutlu gibi görünüyor hiç içine dönüp bakmadı belki koştur koştur kendini oyalayıp böyle duyguları halı altına süpürmeyi başarıyordur belki sizin gibi derin insanlar ise duygularına daha çok odaklandığı için belki de mutsuzdur. Ben kimseye bir diyet ödediğinizi sanmıyorum çevremde gerçekten çok iyi bir insan olup kötü şeyler yaşayanlar oldu bunları bir sebebe bağlamak yanlış kendinizi böyle karşılaştırmanız da çok hatalı bir düşünce yapısı yani böyle mutlu olmak zaten mümkün değil. Velev ki kötü davrandığınız bir insan oldu o insan çok mu iyiydi tamamen hatasız mıydı da siz böyle oldunuz. Çok alakasız kafanızdaki düşünceler sizi mutsuz ediyor baskası degil . 

6. Ciğerimi deştin be soru sahibi aynı soruları kendime sormuştum, bu şey hissi herkes yolunu bulmuşta bi biz çıkmazdayız hissi. Eskilere bakmamak lazım çok daha iyi görmemek onların mutlu olduğunu hayata devam ettiklerini gördükçe için sıkılıyor çünkü. Bu işler hep şans ve bizim tercihlerimizden kaynaklanan sonuçlar. Sevilmeye layık değil miyim demeyin lütfen herkes sevilmeye mutlu olmaya layıktır bunun için uç şeyler olması gerekmiyor ki. Bana hiç çiçek alan olmadı mesela çok sorguladım neden diye etrafımdaki kızlara çiçekler yağarken. Ama hiçbir sebebi yok. Yani o kızlar harika müthiş güzeller mi yoo peki bulunmaz Hint kumaşı denecek özellikleri mi var yoo. Aynıyız o kızlarla ama bizim karşımıza çıkmamış işte öyle biri ya da biz o kişiyi tercih etmemişiz. Bir şey karşılıklı olmayınca yani mesela birine hissettiğim duygu karşılıklı değilse bana gerçekçi gelmiyor hani diyorum ki o insan hissetmiyor aynı şekilde dünyanın sonu mu, ben neden beni sevmeyen birine bu kadar anlam yükleyeyim demek ki gerçek bir şey yok aramızda. Lütfen üzülmeyinnn üzülmeyelim