uzun süre yalnızlıktan memnun olup sonra “ya sevgilim olsa nasıl olurdu acaba?” diye düşünmeye başlayan var mı?

1. Ben de iliskilerden dili yanmis biriyim. Buna ragmen evlenmek cocuk yapmak istiyorum. Yas 24. Biyolojik saat mi yoksa hayati kaciriyorum korkusu emin degilim.

2. 25 yaşındayım telaş başladı bende de evlilik düzen kurma ve çocukla ilgili memnundum önceden artık biri olsa diyorum insan hayat arkadaşlığı arıyor bir noktadan sonra 

3. Yani aslında bendeki "yuva kurma" isteği gibi değil çünkü daha 21 yaşındayım ve dediğim gibi daha önce bir ilişkim olmadı zaten :) aslında bu istekler anormal şeyler de değildir mutlaka ama benim için ilginç bir olay çünkü dediğim gibi asla böyle bir şey istemiyordum. Zaten olumsuz şeyler de sürekli aklıma geliyor, bir ilişkide nasıl davranmam gerektiğini de bilmiyorum. Yine de iyi anlaştığım birisi olsa güzel olurdu sanki ama özellikle sosyalleşmenin dibe vurduğu şu dönemde nasıl biriyle tanışacağım ki o da var. Bir de herkes böyle şeyleri hiç beklemezken bulursun diyorlar o da var :)

4. Görüyor ve artırıyorum. Ekimde 27 oluyorum. Bilemiyorum bir süredir ilişki fikri hoş geliyor. Ama sanırım yalnız olmaya o kadar alıştım ki rahatlık alanımdan çıkmak da zor geliyor.

5. Yani yasiniz 21 oldugu icin hem hormonlar hem duygular vs dogal geldi bana. Belki bir iki deneyim yasasaniz cok daha iyi olur. Illa evlilik, coluk cocuk triplerine girmek gerekmez. Bence 25 yas falan da cok erken bu arada. 2020 yilindayiz artik, o yola girmek zorunda olmadiginiz gibi daha cok kendinize zaman ayirabilirsiniz.

Diger endiselere gelince, Her guzel sey sirf guzelliklerle gelmez. O yuzden tartismalar olabilir, kirginliklar da... eger sizi uzen ve sindiremediginiz bir durum olursa yolunuza devam edersiniz. Kirilmaktan ya da negatif olasiliklardan gozunuz korktugu icin o ask heyecanini, sevilmeyi, sarilmayi, opmeyi, hayal etmeyi ve tonla guzel seyi kaciriyorsunuz. Iliski size iyi geliyorsa anlamlidir. Bunu unutmadan deneyimleyin bir seyleri. Yipranacak oldugunuzda kendinizi koruyabilme gucu hep sizde.

6. Süslüm tam olarak anlattigin durumdayım yaş 19 flörtüm dahi olmadı. Hem bekarlık sultanlıktır diyorum hem de nadiren de olsa içimde bir burukluk fark ediyorum özellikle de birbirini seven insanlar görünce. Ve bu ihtimal bana çok uzak geliyor birini sevmek,hislere karşılık bulmak...yapanlar sırlarını paylaşsa keşke ahahahhs

7. Evet ben de insanların tecrübe edinmesinin iyi olduğunu düşünüyorum ama dediğim gibi bakınca "keşke şu insanla bir şeyler deneseydim" dediğim birisi de olmadı. Bir eksikliğim olduğunu da düşünmüyorum yani evet bu işler kısmet ama sanırım biraz da benim ilişki anlayışım şuanki hayatımıza uygun değil. Ben biraz çekingenim bu konularda, daha doğrusu duygularımı belli etme konusunda iyi değilim. Ama şimdi bakıyorum diyelim biri senden ışık alamadı mı hop başkasına. Yanlış anlaşılmak istemem birisi peşimden koşsun filan istemiyorum ama biraz dizilerde gördüğüm samimi aşklara özeniyorum herhalde. gerçek hayat böyle değil evet biliyorum...

8.  A1 & a2, sizlerin de yaşınız daha çok gençmiş bu arada. Evlilik konusunda kesinlikle geç kalmış bir yaşta değilsiniz bence.

 A6, evet süslü sen birini seviyorsun sonra o da seni seviyor, bu bana çok düşük bir ihtimalmiş gibi geliyor :) her insan birbirine delice duygular hissederek sevgili olmuyor gerçi ama bir şey hissetmediğim birisiyle de beraber olamam.

9. beni ilk başta fiziksel olarak beğenen insanlarla birlikte oldum hep. Erkekler başka türlü karakteriyle ilgilenemiyor kadının. İstisnalar tabii ki var. Ama çoğunluk bu halde. 

Hatta bir tanesi senin böyle bir insan olabileceğini bilemezdim böyle düşünmemiştim seni demişti. Olumsuz anlamda yani. Hanım hanımcık duruyormuşum ama aslında geçmişim kabarıkmış hahahah manyak bu insanlar

10. öyle a7 dediğin gibi, ben de kendimi düzgün efendi bi adamı sevmek için zorlayabilirim ama yapamıyorum işte aynı hesap :dü