girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (5)
  • medya (0)

1. İstanbul'un en önemli simgelerinden olup yakınındayken insanın içini huzurla dolduran kule.

Bir rivayete göre ilk kiminle çıkarsanız onunla evlenirmişsiniz. Bu yüzdendir ki İstanbul'da doğup büyümeme rağmen bunca yıldır hiç çıkmadım. Etrafındaki sokaklarda gezinmekle yetiniyorum şimdilik. O bile yetiyor.

24 şubat 2016 17:26

2. çevresi son yirmi yıl içerisinde epey bir (link: https://tr.wikipedia.org/wiki/Soylula%C5%9Ft%C4%B1rma mutenalaştırma) geçiren kule. rivayete inanmam ancak buraya ilk kez eşimle nişanlıyken çıkmıştık.

24 şubat 2016 17:35

3. daha bugün çıktığım kule. ayrıca ilk çıkışımdı. (gizlinot: ve hayır özel biriyle çıkmadım)

24 şubat 2016 18:31


4. 528 yılında bizans imparatoru anastasius tarafından inşa ettirilen ve hala istanbul'un en güzel yapılarından biri olma özelliğini koruyan muhteşem yer. ayrıca (gbkz: hezarfen ahmet çelebi)'nin meşhur uçuşunu yaptığı kuledir.

özellikle hafta sonları hem kendisi hem çevresi aşırı kalabalıktan iğrençleşse de bu yapı benim için asla büyüsünü yitirmez. çıktığınızda sizi uzaklarda güzel, yakın çevrede ise kentleşmenin etkisiyle çirkin bir manzara bekler. mutlaka yukarısına çıkın, hatta meşhur rivayete uyarak sevdiğiniz insanla çıkın ama tercihiniz galata kulesi'ni de alan manzaralar olsun. istanbul'un silüetine bu kadar yakışan bir yer yok, kendi manzarasında kendi eksikliğini hissettiren bir yer burası.

bir de (gbkz: ümit yaşar oğuzcan)'ın oğlunun kuleden kendini atmak suretiyle intiharı üzerine bu adla yazdığı bir şiir vardır:

6 Haziran 1973

Pırıl pırıl bir yaz günüydü

Aydınlıktı, güzeldi dünya

Bir adam düştü o gün Galata Kulesi’nden

Kendini bir anda bıraktı boşluğa

Ömrünün baharında

Bütün umutlarıyla birlikte

Paramparça oldu

Bir adam benim oğlumdu...

Gencecikti Vedat

Işıl ışıldı gözleri

İçi

Bütün insanlar için sevgiyle doluydu

Çıktı apansız o dönülmez yolculuğa

Kendini bir anda bıraktı boşluğa

Söndü güneş, karardı yeryüzü bütün

Zaman durdu

Bir adam düştü Galata Kulesi’nden

Bu adam benim oğlumdu

“Açarken ufkunda güller alevden”

Çıktı, her günkü gibi gülerek evden

Kimseye belli etmedi içindeki yangını

Yürüdü, kendinden emin

Sonsuzluğa doğru

Galata Kulesi’nde bekliyordu ecel

Bir fincan kahve, bir kadeh konyak

Ölüm yolcusunun son arzusu buydu

Bir adam düştü Galata Kulesi’nden

Bu adam benim oğlumdu

Küçüktü bir zaman

Kucağıma alır ninniler söylerdim ona

“Uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”

Bir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat

6 Haziran 1973

Galata Kulesi’nden bir adam attı kendini

Bu nankör insanlara

Bu kalleş dünyaya inat

Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona

“Uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat”...

7 şubat 19:43

5. Ömrü hayatımda gördüğüm ve en sevdiğim kule. Öyle böyle değil çok seviyorum.

8 şubat 12:10