sorular içinde ara
    yeni soru sor
    son sorular
    son cevaplar
    kategoriler
    • süslü
    • moda alışveriş
    • kuaför & güzellik merkezi
    • sağlık
    • spor
    • gönül işleri
    • aile arkadaş ilişkileri
    • cinsellik
    • eğitim & kariyer
    • seyahat
    • pet
    • sanat
    • bürokrasi
    • diğer
    girdi yaz
    medya ekle
    • linki kopyala
    • şikayet et
    • girdiler (4)
    • medya (0)

    1. İstanbul'un en önemli simgelerinden olup yakınındayken insanın içini huzurla dolduran kule.

    Bir rivayete göre ilk kiminle çıkarsanız onunla evlenirmişsiniz. Bu yüzdendir ki İstanbul'da doğup büyümeme rağmen bunca yıldır hiç çıkmadım. Etrafındaki sokaklarda gezinmekle yetiniyorum şimdilik. O bile yetiyor.

    24 şubat 2016 17:26

    2. daha bugün çıktığım kule. ayrıca ilk çıkışımdı. (gizlinot: ve hayır özel biriyle çıkmadım)

    24 şubat 2016 18:31

    3. 528 yılında bizans imparatoru anastasius tarafından inşa ettirilen ve hala istanbul'un en güzel yapılarından biri olma özelliğini koruyan muhteşem yer. ayrıca (gbkz: hezarfen ahmet çelebi)'nin meşhur uçuşunu yaptığı kuledir.

    özellikle hafta sonları hem kendisi hem çevresi aşırı kalabalıktan iğrençleşse de bu yapı benim için asla büyüsünü yitirmez. çıktığınızda sizi uzaklarda güzel, yakın çevrede ise kentleşmenin etkisiyle çirkin bir manzara bekler. mutlaka yukarısına çıkın, hatta meşhur rivayete uyarak sevdiğiniz insanla çıkın ama tercihiniz galata kulesi'ni de alan manzaralar olsun. istanbul'un silüetine bu kadar yakışan bir yer yok, kendi manzarasında kendi eksikliğini hissettiren bir yer burası.

    bir de (gbkz: ümit yaşar oğuzcan)'ın oğlunun kuleden kendini atmak suretiyle intiharı üzerine bu adla yazdığı bir şiir vardır:

    6 Haziran 1973

    Pırıl pırıl bir yaz günüydü

    Aydınlıktı, güzeldi dünya

    Bir adam düştü o gün Galata Kulesi’nden

    Kendini bir anda bıraktı boşluğa

    Ömrünün baharında

    Bütün umutlarıyla birlikte

    Paramparça oldu

    Bir adam benim oğlumdu...

    Gencecikti Vedat

    Işıl ışıldı gözleri

    İçi

    Bütün insanlar için sevgiyle doluydu

    Çıktı apansız o dönülmez yolculuğa

    Kendini bir anda bıraktı boşluğa

    Söndü güneş, karardı yeryüzü bütün

    Zaman durdu

    Bir adam düştü Galata Kulesi’nden

    Bu adam benim oğlumdu

    “Açarken ufkunda güller alevden”

    Çıktı, her günkü gibi gülerek evden

    Kimseye belli etmedi içindeki yangını

    Yürüdü, kendinden emin

    Sonsuzluğa doğru

    Galata Kulesi’nde bekliyordu ecel

    Bir fincan kahve, bir kadeh konyak

    Ölüm yolcusunun son arzusu buydu

    Bir adam düştü Galata Kulesi’nden

    Bu adam benim oğlumdu

    Küçüktü bir zaman

    Kucağıma alır ninniler söylerdim ona

    “Uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”

    Bir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat

    6 Haziran 1973

    Galata Kulesi’nden bir adam attı kendini

    Bu nankör insanlara

    Bu kalleş dünyaya inat

    Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona

    “Uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat”...

    7 şubat 2018 19:43

    4. Ömrü hayatımda gördüğüm ve en sevdiğim kule. Öyle böyle değil çok seviyorum.

    8 şubat 2018 12:10