sorular içinde ara
yeni soru sor
son sorular
son cevaplar
kategoriler
  • süslü
  • moda alışveriş
  • kuaför & güzellik merkezi
  • sağlık
  • spor
  • gönül işleri
  • aile arkadaş ilişkileri
  • cinsellik
  • eğitim & kariyer
  • seyahat
  • pet
  • sanat
  • bürokrasi
  • diğer
girdi yaz
medya ekle
  • linki kopyala
  • şikayet et
  • girdiler (49)
  • medya (0)

1. bu konuda herkesin farklı bir fikri vardır ama frida kahlo'nun ünlü pasajını yerleştirmesem olmaz:

“Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.

Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.

Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.

Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.

Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.

Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden “sen” olduğun için vazgeçtim.

Bencil olduğun için vazgeçtim.

Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.

Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.

Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.”

benim için ise bu eşik biraz zor geliyor. ben yapı olarak sevdiğim şeylerden zor vazgeçen bir insandım ve bütün işaretler git diye bağırsa da ben küçücük bir şeyden umutlanır kalırdım. ama sanırım frida doğru söylüyor, insan aslında kendisinden vazgeçildiğini fark ettiğinde tamamen vazgeçebiliyor.

karşımdaki insan bana baktığında, benim ona baktığımda gördüğüm şeyi göremiyorsa eğer, ortada bir şey kalmamıştır. saçma bir cümle oldu ama anladınız siz.

"seven insan vazgeçmez" olayı da bana çok saçma geliyor açıkçası. eğer uğraşmaya değmeyecek bir insanı sevmişseniz (ki hepimiz sevdik) onu orada bırakıp bir şekilde yolunuza devam etmekten başka yapacak bir şey kalmıyor. eminim ki bir yıl sonra dönüp baktığınızda verdiğiniz en iyi kararın bu olduğunu düşüneceksiniz. tecrübeyle sabit.

ukte: (yazar: sarisinli )

13 haziran 2016 15:30 13 haziran 2016 15:31

2. adım atıldı bile, geri de dönemiyorum. Böylesi daha iyi olacak. Çok zarar veriyorum kendime, onun da yapacağı bir şey yok ki. İçim acıyor, onun sesini duyamayacağım için , gözlerine bir daha bakamayacağım için. Bu ruh halinden kurtulmanın bir yolu var mı ki ?

22 haziran 2016 10:06

3. Kendimden ve etrafımdan gördüğüm kadarıyla gerçekten çivi çivi söküyor arkadaşlar. Çünkü başkasını hayal etmeye başlamadıkça hayal kahramanınız hep önceki hikayenin başrolü kimse o oluyor. Sonuçta insan duygusal bi' varlık, duygularımızı tatmin etmemiz için kalbimizde ve hayallerimizde birini hapsetmemiz gerekiyor hep. Beynin tuhaf oyunları.

22 haziran 2016 20:49


4. Sevdiğim insan benim onu sevdiğim gibi beni sevmiyorsa ve bunu hissettiriyorsa anında ipleri koparırım. Bilinçli bir tercih değil. İçimden soğuyorum.

23 haziran 2016 00:52

5. Vazgeçme eşiğinde kafaya dank eden durum :

" …Pek çok ortak yanımız var. Ve birbirimizi de çok iyi tanıyoruz. Aslında bu çok uzun süre önce başladı. Böyle olunca insan kendini güvende hissediyor. Öyle değil mi?”

“Bu kesin.” diye cevap verdi.“Ama deneyimlerimin sonucu insanın bir başkasını iyice tanımasının imkansız olduğunu da öğrendim." Agatha CHRISTIE

23 haziran 2016 11:45 23 haziran 2016 11:46

6. ayrılmayı aklımdan geçirdiğim ilk andır

25 kasım 2016 01:59

7. " 30 tl lik buz mavisi lenslerden takmadım diye mi sevmedim beni zalımın çocuğu" dedim ve ayrıldım.

Hergün düzenli olarak körili noodle yiyorum, işkence çekmek içinde sıcak maden suyu içiyorum ve kaşlarımı dolduruyorum. Mutluyum sanırım :/

20 ağustos 2017 13:46


8. istanbul da galata köprüsünün üstünde bir şeye sinirlenip dönüp arkasını gitmesi.önceleri de çok kavga eder,ayrılır tekrar barışırdık.bu sefer de aynısının olacağını düşündü sanırım ama ben orada o kalabalığın içinde yalnız kalmıştım.bedenen değil ama ruhen, hiç kimseyi görmüyordum.allah tarafından bir aydınlanma yaşadım derim hep.işte o an vazgeçtim.

20 ağustos 2017 17:53

9. Sevgime sevgiyle karşılık vermek yerine kimi zaman dalga geçerek kimi zaman yalnızlığını gidermek kimi zaman da beni kullanmak şeklinde cevap verdiğin için vazgeçtim.

Beni defalarca ümitlendirip sonra ortada bıraktığın için vazgeçtim.

Kendi yoluna baktığın zamanlarda aklına bile gelmediğim halde darbe yediğinde bana koşup beni de yoldan çıkarmaya çalıştığın için vazgeçtim..

Kadınlık gururumu hiçe sayıp sevgimi sanki bir eğlencelik oyuncak gibi kullandığın için vazgeçtim.

En kötü günümde yanımda olmadığın ve o günlere sen sebep olduğun için vazgeçtim.

Bir laf söylerken kırılacağımı bile düşünmeden işine geldiği gibi konuştuğun için vazgeçtim.

Deli gibi sevdiğimi bildiğin halde umutlandırıp ortada bıraktığın için vazgeçtim. 

20 ağustos 2017 22:46

10. hayatının en zor ve desteğe ihtiyacın olduğu dönemde yanında olmadığında, sen dibe vururken elini tutmadığında, sen dayanamayıp doktordan yardım istemek zorunda kaldığında arkasına bile bakmadan çekip gitmişse gelinen eşiktir.

tüm acılar azaldığında, zihindeki bulanıklık geçtiğinde anlıyor insan, aslında çoktan vazgeçmiş olduğunu. bir gün bir bakıyorsun çöp poşetine doldurmuşsun ondan kalanları ve canın acımıyor eskisi gibi. çünkü vazgeçmek biraz da rahatlamaktır. yaranın izi kalsa da, acısının geçmesidir.

ayrıca en güzel anlatımlardan biri için:

https://eksisozluk.com/entry/34942368

20 ağustos 2017 23:04